Oceń
Jak wygląda barszcz Sosnowskiego? Czy naprawdę można poparzyć się bez dotykania tej rośliny? Wyjaśniamy jak rozpoznać barszcz Sosnowskiego i oparzenie barszczem. Objawy poparzenia barszczem mogą występować dopiero po kilku godzinach, więc wiele osób nie kojarzy ich z toksyczną rośliną, a może być konieczna pilna hospitalizacja.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jak wygląda barszcz Sosnowskiego.
- Jak wygląda oparzenie barszczem Sosnowskiego.
- Co zrobić w przypadku kontaktu z barszczem Sosnowskiego.
- Gdzie w Polsce można najczęściej spotkać barszcz Sosnowskiego.
- Skąd się wziął barszcz Sosnowskiego w Polsce?
Jak wygląda barszcz Sosnowskiego?
Barszcz Sosnowskiego potrafi osiągać nawet 3–5 metrów wysokości. Liście barszczu Sosnowskiego mają ostre końcówki. Ma grube, zielone łodygi z fioletowymi plamami, ogromne powcinane liście i wielkie baldachy białych kwiatów przypominające koper lub dziką marchew. To właśnie podobieństwo do innych gatunków sprawia, że wiele osób podchodzi do niej zbyt blisko. Tymczasem nawet krótki kontakt może zakończyć się bolesnymi obrażeniami. Poparzenie barszczem Sosnowskiego może nastąpić na odległość, bez dotykania parzącej rośliny.
Dlaczego barszcz Sosnowskiego jest niebezpieczny?
Barszcz Sosnowskiego to roślina zawierająca furanokumaryny. To wiązki chemiczne, które same w sobie nie powodują oparzeń. Problem pojawia się po kontakcie skóry z promieniowaniem UV. Jeżeli sok barszczu znajdzie się na skórze, a następnie miejsce zostanie wystawione na działanie słońca, może dojść do silnej reakcji fototoksycznej.
Jak wyglądają oparzenia barszczem Sosnowskiego?
Objawy po kontakcie z barszczem Sosnowskiego zwykle pojawiają się po kontakcie soku rośliny ze skórą i ekspozycji na promieniowanie słoneczne. Skóra zaczyna piec, czerwienieje, pojawiają się pęcherze przypominające oparzenia II stopnia, a przebarwienia mogą utrzymywać się przez wiele miesięcy. Objawy mogą wystąpić od kilkudziesięciu minut do nawet 48 godzin po kontakcie. To opóźnione występowanie objawów sprawia, że wiele osób początkowo nie kojarzy oparzenia z kontaktem z rośliną.
- Zaczerwienienie skóry.
- Silne pieczenie i uczucie palenia.
- Ból w miejscu kontaktu.
- Swędzenie skóry.
- Obrzęk.
- Pęcherze wypełnione płynem, przypominające oparzenia II stopnia.
- Nadwrażliwość skóry na dotyk.
- Ciemne przebarwienia utrzymujące się przez tygodnie lub miesiące.
- Złuszczanie naskórka podczas gojenia.
- Blizny w przypadku ciężkich oparzeń.
Objawy ogólne (rzadziej)
- Gorączka.
- Ból głowy.
- Nudności.
- Złe samopoczucie.
- Dreszcze.
Objawy po kontakcie z oczami
- Silny ból.
- Zaczerwienienie.
- Łzawienie.
- Światłowstręt.
- Zaburzenia widzenia, a w ciężkich przypadkach ryzyko trwałego uszkodzenia wzroku.
Czy można poparzyć się bez dotykania barszczu Sosnowskiego?
Tak. Podczas upałów olejki eteryczne i drobne kropelki soku mogą unosić się w bezpośrednim otoczeniu uszkodzonej rośliny. Największe ryzyko dotyczy osób, które koszą barszcz lub próbują go usuwać bez odpowiedniego zabezpieczenia. Wdychanie aerozolu może podrażnić drogi oddechowe, a kontakt ze skórą zakończyć się oparzeniem. Dlatego eksperci odradzają samodzielne usuwanie dużych skupisk tej rośliny.
Objawy po wdychaniu aerozolu z barszczu Sosnowskiego:
- Kaszel.
- Podrażnienie gardła.
- Duszność.
- Uczucie pieczenia w drogach oddechowych.
Co zrobić po kontakcie z barszczem Sosnowskiego?
Jeśli doszło do kontaktu z sokiem rośliny:
- jak najszybciej dokładnie umyj skórę wodą z mydłem,
- unikaj ekspozycji na słońce przez co najmniej 48 godzin,
- osłoń miejsce odzieżą,
- jeśli pojawią się pęcherze lub silny ból, zgłoś się do lekarza.
Nie należy przebijać pęcherzy ani stosować przypadkowych preparatów na własną rękę. Jeśli wystąpią objawy poparzenia barszczem Sosnowskiego, natychmiast trzeba skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie.
Gdzie rośnie barszcz Sosnowskiego w Polsce?
Roślina pojawia się praktycznie w całym kraju. Najbardziej intensywnie rośnie od późnej wiosny do końca lata. Najczęściej można ją spotkać:
- przy rzekach i potokach,
- na nieużytkach,
- w pobliżu rowów melioracyjnych,
- na opuszczonych łąkach,
- przy drogach,
- na obrzeżach lasów.
Skąd się wziął barszcz Sosnowskiego w Polsce?
To roślina z Kaukazu, należąca do rodziny Apiaceae, baldaszkowatych (selerowatych), nazwana od nazwiska rosyjskiego botanika, badacza flory Kaukazu, Dmitrija Iwanowicza Sosnowskiego. Miał być tani jak - nomen omen - barszcz. Roślina pod koniec lat 50. XX wieku była wprowadzana we wschodniej Europie jako roślina pastewna. Gatunek włączono także do kolekcji ogrodów botanicznych i miał rzekomo mieć nawet właściwości zdrowotne. Polska otrzymała barszcz Sosnowskiego jako „dar radzieckiego Wszechzwiązkowego Instytutu Uprawy Roślin w Leningradzie”. Pojawiły się problemy z barszczem Sosnowskiego, nie sprawdził się jako pasza dla bydła w PGR-ach, a jego uprawę porzucono. Nie został jednak skutecznie usunięty i rozplenił się w całym kraju. Nie bez powodu nazwano go „zemstą Stalina”.
Czy barszcz Sosnowskiego trzeba zgłaszać?
Tak. Jeżeli zauważysz stanowisko tej rośliny, warto zgłosić je do urzędu gminy lub miasta. W wielu samorządach prowadzone są programy zwalczania barszczu Sosnowskiego, ponieważ jest to gatunek inwazyjny, który stanowi zagrożenie zarówno dla ludzi, jak i dla rodzimej przyrody.
Jak odróżnić barszcz Sosnowskiego od barszczu zwyczajnego?
Barszcz zwyczajny jest znacznie mniejszy, zwykle dorasta do około 1–1,5 metra wysokości. Barszcz Sosnowskiego jest prawdziwym olbrzymem. Ma znacznie grubszą łodygę, ogromne liście i dużo większe baldachy kwiatów. Jeśli roślina ma kilka metrów wysokości i wygląda jak gigantyczny koper, lepiej zachować bezpieczny dystans.
Źródło: Radio ZET, Planeta.pl, Stacja sanitarno-epidemiologiczna, Gmina Leżajsk, Wigierski Park Narodowy
Oceń artykuł
Tu się dzieje
