Oceń
Tragedia w Kanadzie. Dziecko zostało ugryzione przez nietoperza, a rodzice zbagatelizowali objawy wścieklizny. Podano nowe informacje o okolicznościach śmierci chłopca.
- Zmarło dziecko zarażone wścieklizną
- Jakie są wczesne objawy wścieklizny u ludzi.
- Dlaczego wścieklizna jest tak groźna i prawie zawsze śmiertelna.
- Które zwierzęta najczęściej przenoszą wirusa wścieklizny.
- Jak można zapobiegać zakażeniom wścieklizną.
Dziecko zmarło po kontakcie z nietoperzem. Wścieklizna
Śmierć dziecka w Kanadzie. 11-letni chłopiec, podczas pobytu rodziny w domku letniskowym w kanadyjskiej prowincji Ontario, obudził się z nietoperzem na twarzy. Zwierzę siedziało mu nosie i ustach. Chłopiec nie miał na skórze zadrapań ani ugryzienia, więc rodzina nie zgłosiła się z dzieckiem do lekarza. Ojciec chłopca schwytał nietoperza do pudełka i wypuścił na zewnątrz. Jak czytamy na łamach Canadian Medical Association Journal, wkrótce pojawiły się objawy choroby i chłopiec zmarł. Eksperci nagłośnili tę sprawę, by „zwiększyć świadomość zagrożenia związanego z nietoperzami i chorobami odzwierzęcymi”.
Eksperci ostrzegają, że nietoperze mają bardzo drobne zęby, a ślady ugryzień są często niewidoczne. W tym wypadku również nie dostrzeżono ich na skórze dziecka. Co więcej, jak opisali rodzice, zwierzę nie było agresywne. Okazało się jednak, że nietoperz był chory na wściekliznę.
Zarażenie wścieklizną od nietoperza
Po ok. 3 tygodniach chłopiec zaczął odczuwać mrowienie i drętwienie twarzy. Pojawił się obrzęk. Dziecko zaczęło często wymiotować. Lekarze zdiagnozowali porażenie nerwu twarzowego i wdrożyli leczenie. Wkrótce stan chłopca się pogorszył. Wystąpiła wysoka gorączka. Pojawiły się trudności z przełykaniem, zaburzenia świadomości oraz omamy wzrokowe. W końcu dziecko trafiło na oddział intensywnej terapii, gdzie potwierdzono zarażenie wścieklizną. Walka o życie chłopca w szpitalu trwała 17 dni, ale w końcu zmarł.
Czym jest wścieklizna?
Wścieklizna to wirusowa choroba zakaźna atakująca układ nerwowy ssaków, w tym ludzi. Wywołuje ją wirus z rodzaju Lyssavirus, który przenosi się przede wszystkim przez ślinę zakażonego zwierzęcia. Do zakażenia najczęściej dochodzi po ugryzieniu, ale wirus może przedostać się do organizmu także przez zadrapania lub kontakt śliny z uszkodzoną skórą albo błonami śluzowymi. Choć w Polsce przypadki zachorowań u ludzi należą do rzadkości, wirus wciąż występuje w populacji dzikich zwierząt.
Jakie zwierzęta mogą przenosić wirusa wścieklizny?
Do zakażenia może dojść po kontakcie z:
W Polsce dzięki obowiązkowym szczepieniom psów oraz szczepieniom lisów zrzucanymi z samolotów liczba przypadków znacznie się zmniejszyła. Nadal jednak każdego roku wykrywa się zakażone dzikie zwierzęta.
Objawy wścieklizny początkowo przypominają grypę
Pierwsze objawy wścieklizny są mało charakterystyczne. Mogą pojawić się:
- gorączka,
- osłabienie,
- ból głowy,
- mrowienie lub pieczenie w miejscu ugryzienia.
Okres wylęgania choroby trwa zwykle od kilku tygodni do kilku miesięcy, choć zdarzają się wyjątki. Z czasem dochodzi do uszkodzenia mózgu i rdzenia kręgowego. Jednym z najbardziej charakterystycznych objawów rozwiniętej wścieklizny jest wodowstręt, czyli silne skurcze mięśni gardła podczas próby picia. Mogą pojawić się również pobudzenie, omamy, zaburzenia świadomości, drgawki i porażenia.
Po wystąpieniu objawów choroba niemal zawsze kończy się zgonem. Jeśli po pogryzieniu szybko zostanie wdrożone odpowiednie postępowanie, dokładne oczyszczenie rany, a w razie potrzeby podanie immunoglobuliny i szczepień poekspozycyjnych, można zapobiec rozwojowi choroby.
Jak ochronić się przed wścieklizną?
Najważniejszą rolę odgrywa profilaktyka:
- szczepienie psów i kotów zgodnie z obowiązującymi przepisami i zaleceniami,
- unikanie kontaktu z dzikimi zwierzętami,
- nie podchodź do chorych lub nietypowo zachowujących się zwierząt,
- jak najszybszy kontakt z lekarzem.
Źródło: BBC / Wojewódzki Inspektorat Sanitarny w Białymstoku / Wikipedia / Główny Inspektorat Weterynarii
Oceń artykuł
Tu się dzieje
