Oceń
Wakacje na Bali nie są bezpieczne? Władze turystycznego raju w Indonezji mierzą się z plagą – psy zarażone wścieklizną (łac. rabies) gryzą turystów w Pujungan w rejonie Tabanan. Kolejni turyści zostali pogryzieni, a choroba się rozprzestrzenia.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jak władze Bali walczą z rozprzestrzenianiem się wścieklizny
- Dlaczego niebezpieczne jest dokarmianie bezdomnych psów na szlakach
- Co zrobić w przypadku pogryzienia przez chore lub podejrzane zwierzę
- Jakie są objawy wścieklizny u ludzi i zwierząt
Redakcja poleca:
Turyści na Bali pogryzieni. Wściekłe psy, wścieklizna u kolejnych zwierząt
Na Bali trwa koszmar turystów niczym w horrorze "Cujo" Stephena Kinga. Pies zarażony wścieklizną pogryzł 15 osób na szlaku w Pujungan w rejonie Tabanan. Atak nastąpił na zboczach góry Batukaru. To kolejny taki przypadek, a media piszą o „serii ataków na turystów”. Władze indonezyjskiej wyspy podjęły działania, by powstrzymać wściekłe psy i rozprzestrzenianie się choroby.
Indonezja. Bali walczy z wścieklizną u psów
Pies, który pogryzł turystów w rejonie Tabanan został schwytany i uśpiony. Badania laboratoryjne potwierdziły, że był zarażony wirusem wścieklizny. Jednocześnie rozpoczęto szeroko zakrojoną akcję szczepienia psów. Szczepione będą psy domowe i psy bezdomne. Jak informuje Agencja Rolnictwa w Tabanan, do tej pory zaszczepionych zostało ok. 500 zwierząt. Gede Eka Parta Ariana, szef wydziału zdrowia zwierząt tej agencji, wyjaśnił, że psy szczepione są głównie w „czerwonych strefach”, gdzie ryzyko transmisji wścieklizny jest największe.
Gede Eka Parta Ariana poinformował, że bezdomne psy są wyłapywane i umieszczane w schroniskach. To działanie kluczowe, by zatrzymać transmisję wścieklizny w regionie. Wyjaśnił, że psy przenoszą wściekliznę na inne zwierzęta, m.in. małpy żyjąca w okolicach góry Batukaru. Sytuacja jest dramatyczna, bo na wyspie notuje się średnio 183 podejrzenia pogryzień przez zwierzęta dziennie.
Władze Bali ostrzegają turystów – nie wolno dokarmiać bezdomnych psów na szlakach. W ten sposób zwiększa się ich populację i utrudnia przerwanie potencjalnego łańcucha zakażeń.
Wścieklizna, najważniejsze informacje. Zakażenie, objawy, szczepienie
Wścieklizna to choroba odzwierzęca wywołana przez wirus neurotropowy. Do zakażenia dochodzi nie tylko przez ugryzienie. GIS wyjaśnia, że do transmisji wirusa może dojść w wyniku zanieczyszczenia uszkodzonej skóry lub błony śluzowej śliną zakażonych zwierząt. Nie należy więc pod żadnym pozorem dotykać znalezionych zwierząt padłych lub zabitych.
Zakażenie wścieklizną, objawy wścieklizny
Wirus wścieklizny atakuje układ nerwowy doprowadzając do ostrego zapalenia mózgu i rdzenia kręgowego. Okres inkubacji wirusa wścieklizny trwa 3-8 tygodni, a później pojawiają się objawy takie jak bóle głowy, gorączka, nudności, niepokój, podniecenie, obrzmienie skóry wokół miejsca ugryzienia. Później dochodzi do porażenia mięśni, śpiączki i śmierci. Charakterystycznym objawem wścieklizny u człowieka są wodowstręt i światłowstręt.
Nie istnieje swoiste leczenie wścieklizny. Gdy pojawią się objawy wścieklizny, może być już za późno na pomoc. Trzeba jak najszybciej po ugryzieniu zgłosić się do lekarza, by otrzymać szczepionkę i surowicę odpornościową.
Przyczyną wścieklizny jest wirus (z rodzaju Lyssavirus). Jest to zoonoza, czyli choroba, która przenosi się ze zwierząt na człowieka. Głównym rezerwuarem wirusa są zwierzęta dzikie i domowe (tj. psy, wilki, lisy, kojoty, psy dingo, nietoperze, ale także wiewiórki, sarny, koty)- informuje Główny Inspektorat Sanitarny.
Wścieklizna, ważne informacje:
- Okres wylęgania - od 1 do 3 miesięcy; w sporadycznych przypadkach może wynosić od 9 dni do kilku lat.
- Źródło zakażenia - psy, koty, dzikie zwierzęta drapieżne, nietoperze, czasami inne zwierzęta – sarny, krowy, wiewiórki, gryzonie (myszy, szczury).
- Drogi szerzenia - wirus przenoszony jest ze śliną chorego zwierzęcia przez ugryzienie albo oślinienie uszkodzonej skóry lub błon śluzowych.
W przypadku pogryzienia człowieka przez chore lub podejrzane o wściekliznę zwierzę należy:
- pozwolić, aby krew przez jakiś czas swobodnie wypływała z rany
- przemyć ranę wodą z mydłem
- zdezynfekować ranę
- nałożyć opatrunek
- zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu.
Lekarz ocenia stopień narażenia pacjenta na zakażenie wścieklizną i kwalifikuje do ewentualnych szczepień w poradni profilaktyki wścieklizny.
Objawy wścieklizny u ludzi:
- gorączka, ból głowy, nudności (ogólne osłabienie),
- niepokój, pobudzenie,
- nietypowe mrowienie, kłucie lub pieczenie w miejscu rany,
- wodowstręt, światłowstręt,
- zaburzenia świadomości,
- nadmierne ślinienie i trudności w połykaniu,
- ostre zapalenie mózgu i rdzenia,
- rozdrażnienie niepokój,
- napady drgawek bolesne skurcze mięśni gardła i przełyku.
Objawy wścieklizny u zwierząt:
- nagła zmiana usposobienia zwierzęcia – łagodne stają się drażliwe, dzikie zwierzęta, które zazwyczaj są płochliwe uciekają przed człowiekiem zachowują się agresywnie, atakują człowieka lub odwrotnie - są zbyt łagodne i dają się złapać,
- drgawki, śpiączka lub otępienie,
- brak koordynacji ruchowej, niezborność wzroku,
- ślinotok,
- wodowstręt,
- wzmożone reakcje na bodźce zewnętrzne.
Źródło: Wojewódzki Inspektorat Sanitarny w Białymstoku / Wikipedia / Główny Inspektorat Weterynarii / The Jakarta Post / Główny Inspektorat Sanitarny / Wojewódzka Stacja Sanitarno- Epidemiologiczna w Szczecinie / Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego / Podkarpacki Urząd Wojewódzki w Rzeszowie
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku
Oceń artykuł
Tu się dzieje
