Oceń
Najgroźniejsze miejsca w Tatrach? Okazuje się, że to nie Orla Perć, Rysy ani Świnica. TOPR i TPN ostrzegają, że idąc przez grań Granatów w rejonie Orlej Perci, można przypadkowo wejść na „drogę śmierci”. Żleb Drége'a ma ok. 400 metrów, wydaje się prostym zejściem, ale to zdradliwa pułapka. Gdy się w nią wejdzie, nagle nie ma powrotu na szlak. Zostaje tylko przepaść.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Dlaczego Żleb Drége'a uważany jest za niebezpieczny dla turystów.
- Gdzie znajduje się żleb Drége'a?
- Jakie historie związane są z zaginięciami w Żlebie Drége'a.
- Którymi trasami można pokonać Żleb Drége'a.
Groźne miejsce w Tatrach. Wpadają w pułapkę
Żleb Drége'a to niebezpieczne miejsce w Tatrach, którego boją się nawet profesjonalni taternicy, którzy na górach zjedli zęby. Niedoświadczeni turyści, którzy próbują pokonać Orlą Perć i grań Granatów, nagle widzą w zachodniej ścianie łagodne zejście. Kusi ich trawiasty żleb spadający ze Skrajnej Sieczkowej Przełączki pomiędzy Pośrednim a Skrajnym Granatem. Szybkie zejście ze szlaku, kilka prożków i bezpieczny skrót? Wręcz przeciwnie. To śmiertelna pułapka bez wyjścia.
Żleb Drége'a widać wyraźnie w masywie Granatów stojąc nad Czarnym Stawem Gąsienicowym. Ze szlaku i grani tego nie zauważysz, ale łagodne i szerokie zejście nagle robi się strome, zwęża się i w pewnym momencie się urywa. Nagle osuwasz się prosto do przewieszonego komina wysokiego na ok. 180 metrów. Nie można wrócić na górę. Jest tylko droga w dół, w przepaść, którą pokonasz jedynie z liną i asekuracją. Pierwszą ofiarą tego miejsca był Jan Drége.
To miejsce w Tatrach tu pułapka
Żleb okrył się złą sławą, gdy Jan Drége, student uniwersytetu w Moskwie, zapragnął zdobyć Granaty w Tatrach. 23 sierpnia 1911 roku wyruszył z dwiema siostrami, ale na odcinku pomiędzy Pośrednim a Skrajnym Granatem zgubili szlak. Jan Drége w ciemności postanowił odnaleźć zejście z grani, ale trafił prosto w pułapkę i nigdy nie wrócił. Później okazało się, że zsunął się i spadł w stumetrową przepaść. Jego siostry poczekały do rana i dotarły bezpiecznie do Zakopanego, licząc, że spotkają tam brata.
23 lipca 1914 r. trójka turystów wędrowała Orlą Percią z Koziego Wierchu na Granaty. Rodzeństwo Maria i Bronisław Bandrowscy oraz ich towarzyszka Anna Hackbeilówna, tak jak Jan Drége, postanowili zejść z Granatów pozornie łatwym żlebem. Jeszcze 24 lipca, turyści idąc od Czarnego Stawu ścieżką w kierunku Zawratu słyszeli krzyki, ale nie wiedzieli, że było to wołanie o pomoc.
Anna Hackbeilówna próbowała trawersować żleb na północ, w kierunku Żółtej Turni i upadła na piargi z wysokości około 100 metrów. Zginęła na miejscu. Tymczasem Maria i Bronisław przez 4 dni walczyli o przetrwanie na żlebie, zsuwając się ku przepaści. Jak podają źródła, Bandrowski obwiniał się za śmierć Anny. Nie wytrzymał i „piątego dnia od wejścia w żleb, ok. godz. 13 rzucił się w przepaść. Maria pozostała sama. Gdy zaczął zapadać zmrok, postanowiła pójść za bratem”. Bandrowscy nie wiedzieli, że po 4 dni od ich zniknięcia rozpoczęto poszukiwania.
Naczelnik pogotowia gen. Mariusz Zaruski przez lornetkę dostrzegł Marię, która zsuwała się w otchłań, a jej nogi wisiały już nad przepaścią. Ratownicy dotarli do niej w ostatniej chwili, bo była gotowa odebrać sobie życie.
W 1954 r. 18-letnia studentka, Joanna Stencówna, wędrując samotnie Orlą Percią, powtórzyła scenariusz z 1911 r.. Pod koniec dnia zaczęła schodzić żlebem. Rano znaleziono jej ciało u podnóża komina- pisze Onet Podróże.
Pokonać żleb Drége'a
Najwprawniejsi taternicy pokonują żleb Drége'a, ale drogą od dołu, którą wytyczyli w 1938 roku Wanda Heniszówna, Zofia Radwańska (później Paryska) oraz Tadeusz Orłowski. Ta droga wymaga jednak doświadczenia i specjalistycznego sprzętu. Apoloniusz Rajwa, ponad 80-letni przewodnik tatrzański, ratownik TOPR, speleolog i znawca Tatr, kilkukrotnie pokonał ten straszny żleb. Jak sam przyznał, omal tam nie zginął.
Quiz: Tatry i Zakopane - mega quiz o górach
Źródło: Wawrzyniec Żuławski "Tragedie tatrzańskie", Onet Podróże, Tatrzański Park Narodowy, Tatrzańskie Pogotowie Ratunkowe, Tatromaniak, Portal Tatrzański, Wikipedia
Oceń artykuł
