Oceń
Naukowcy z Australii odkryli nowy, niezwykle intrygujący gatunek pszczoły – Megachile lucifer. Samice tego owada mają na głowie maleńkie „rożki”, więc zyskały przydomek „pszczoły diabła”. Ten diabelnie uroczy zapylacz został znaleziony w odległym regionie Zachodniej Australii i może odegrać kluczową rolę w zrozumieniu ewolucji rodzimych pszczół.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jakie cechy wyróżniają Megachile lucifer na tle innych pszczół.
- Dlaczego nowo odkryty gatunek pszczoły nazwano Megachile lucifer.
- Co zagraża siedliskom Megachile lucifer w Zachodniej Australii.
- Która roślina jest kluczowa dla Megachile lucifer jako zapylacza.
Megachile lucifer – nowy gatunek pszczoły z „rożkami diabła” odkryty w Australii
Naukowcy ogłosili odkrycie zupełnie nowego gatunku pszczoły – Megachile lucifer – który wyróżnia się wyjątkową cechą: samice posiadają niewielkie, ale wyraźnie wystające „rożki”. Gatunek został znaleziony w północno-zachodniej części Australii, w stanie Zachodnia Australia, na obszarze Goldfields-Bremer Range. Ledwo te pszczoły odkryli, a one już mogą wyginąć.
Nowe pszczoły. Dlaczego nazwa „lucifer”?
Nazwa lucifer pochodzi od łacińskiego słowa „światłonośca / jasny” Badaczka Kit Prendergast przyznała jednak, że podczas opisywania nowego gatunku oglądała serial „Lucifer”. Zainspirowało ją to do nadania pszczole nazwy nawiązującej do jej charakterystycznych "rogów". Samice mają dwa małe wyrostki (ok. 0,9 mm) nad oczami, co nadaje im dość „diaboliczny” wygląd.
Po co pszczole te rogi? Prawdopodobnie do obrony. Może też nimi zbierać pyłek oraz materiały do budowy gniazda.
Odkrycie miało miejsce w 2019 roku, podczas badań terenowych nad rzadką rośliną kwitnącą, Marianthus aquilonaris, której zasięg ograniczony jest do rejonu Bremer Range w Zachodniej Australii. Pszczoły tej nowej gałęzi zostały później opisane w czasopiśmie naukowym Journal of Hymenoptera Research. Badanie DNA (barcoding COI) wykazało, że gatunek nie pasuje do żadnego wcześniej opisanego w bazach danych DNA.
Co wiadomo o wyglądzie i trybie życia tych pszczół
- Samice wyróżniają się parą „różków” nad czołem – każdy około 0,9 mm długości.
- Występują w regionie o ograniczonym zasięgu – znane lokalizacje to bardzo mały obszar w stanie Zachodnia Australia.
- Pszczoła odwiedza rzadką roślinę Marianthus aquilonaris, co może wskazywać na specjalistyczny charakter zapylania (czyli zależność od konkretnej rośliny).
- Gatunek ten należy do rodziny Megachilidae – czyli pszczół samotnych, często tzw. „blattschneideres” (pszczoły blaszto-/liściarkowe) – choć dokładne zachowania M. lucifer pozostają w dużej mierze nieznane.
Znaczenie ekologiczne i zagrożenia pszczół lycyfera
Odkrycie Megachile lucifer pokazuje, że nawet dobrze zbadane grupy owadów nadal kryją niespodzianki. Jednocześnie rodzi to pytania o ochronę:
- Region Bremer Range i okolice są objęte inwestycjami górniczymi i innymi formami działalności człowieka, co może zagrażać siedliskom tego gatunku.
- Jeżeli pszczoła jest faktycznie silnie zależna od jednej rzadkiej rośliny (Marianthus aquilonaris), jej przetrwanie może być bardzo wrażliwe na zmiany środowiskowe.
- Autorzy badań wskazują, że brak wiedzy na temat rodzimych pszczół może prowadzić do utraty gatunków, zanim zostaną opisane.
Źródło: BBC / Journal of Hymenoptera Research
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku
Oceń artykuł
Tu się dzieje
