Oceń
Na zachodnim wybrzeżu Włoch odkryto zatopioną rzymską konstrukcję o koncentrycznych ścianach, która, z powodu swojego kształtu, może przypominać od góry legendarne angielskie Stonehenge. Obiekt pochodzący z czasów starożytnego Rzymu miał jednak kompletnie inne przeznaczenie. Czym jest „rzymskie Stonehenge”?
Archeolodzy odkryli niedawno sporych rozmiarów budowlę z czasów rzymskich, zatopioną w pobliżu wybrzeża Campo di Mare na zachodnim wybrzeżu Włoch. Odkrycie to jest częścią szerszego trzyletniego programu, którego celem jest odkopanie i ochrona pozostałości starożytnej architektury rzymskiej, które z biegiem czasu uległy morzu. W 2021 r. w tym rejonie odkryto już marmurową kolumnę Cipollino w stylu jońskim. Okazało się, że jest ona częścią okrągłej konstrukcji o średnicy około 50 metrów, która znajduje się całkowicie pod wodą, kilka metrów od brzegu.
Eksperci uważają, że jest to pawilon morski należący do rzymskiej willi, którego rozmiar i złożoność nie zostały jeszcze odkryte. To stanowisko archeologiczne, położone w Campo di Mare, oferuje fascynujący wgląd w luksusowy styl życia rzymskiej arystokracji i zaawansowane techniki budowlane tamtych czasów.
Wakacje we Włoszech i zabytki architektoniczne starożytnego Rzymu. Nowe odkrycie
Co można zwiedzić we Włoszech podczas jednodniowej wycieczki? Historia Półwyspu Apenińskiego sprawiła, że gdziekolwiek się nie ruszymy, trafimy na miejsce warte wakacji i podróży, które tętni od turystycznego życia. Odkryty teraz obiekt raczej nie nadaje się do zwiedzania dla zwykłych śmiertelników, lecz pozostaje obiektem badań ekspertów.
Pawilon rzymski, który odkryto pod wodą, charakteryzuje się podwójnym pasem ceglanych ścian oddalonych od siebie o około trzy metry i ustawionych na warstwie gliny. Na tym glinianym fundamencie zachował się drewniany szalunek i liczne słupy fundamentowe.
Ściany są bardzo grube i zbudowane są z podwójnej warstwy trójkątnych cegieł zawierających kamyki i zaprawę, połączonych dwunożnymi cegłami. Ta metoda konstrukcji odzwierciedla zaawansowaną inżynierię i odporność na trudne warunki morskie. W konstrukcji zachowane są powłoki opus signinum i nawierzchnie opus spicatum. Opus Signinum był używany przede wszystkim ze względu na swoje właściwości wodoodporne w konstrukcjach takich jak łaźnie, akwedukty i cysterny.
W centrum struktury odkryto fragmenty opus sectile bruku, świadczące o bogactwie i elegancji budowli. Opus sectile to technika dekoracyjna wykorzystująca cięte i inkrustowane materiały do tworzenia skomplikowanych wzorów, często spotykanych w luksusowych wnętrzach.
Koncentryczna budowla wygląda jak „rzymskie Stonehenge”. Co wiemy o odkryciu?
W komunikacie prasowym Soprintendenza Archeologia Belle Arti Paesaggio Etruria Meridionale czytamy, że cechy architektoniczne pawilonu podkreślają jego znaczenie w odniesieniu do architektury willi rzymskich. Szerokie wykorzystanie opus sectile i opus signinum, a także obecność opus spicatum świadczą o wyrafinowanych metodach budowlanych i wrażliwości estetycznej tamtych czasów.
Wszystko to wskazuje na fakt, że pawilon był bogatym i reprezentacyjnym elementem rzymskiej willi, odzwierciedlającym znaczne bogactwo mieszkańców. Strategiczną i prestiżową lokalizację obiektu dodatkowo potwierdza bliskość historycznej drogi Via Aurelia.
Odkrycia dokonała Służba Archeologii Podwodnej Nadinspektywy, przy wsparciu firmy CSR Restauro Beni Culturali, która zajęła się czyszczeniem i renowacją zabytków. Wsparcie zapewniła też Jednostka Nurkowa Stacji Marynarki Wojennej Civitavecchia Guardia di Finanza podczas tej operacji.
Źródło: Planeta.pl/Arkeonews/Soprintendenza Archeologia Belle Arti Paesaggio Etruria Meridionale
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku.
Oceń artykuł
Tu się dzieje
