Oceń
Najgroźniejsze i najbardziej jadowite pająki? Rankingi pająków wygrywa atraks czyli ptasznik australijski. To m.in. z jego powodu w Australii zakazano emisji jednego z odcinków kreskówki „Świnka Peppa”.
Najgroźniejszy i najbardziej jadowity pająk? W zestawieniach niebezpiecznych pająków prym wiedzie atraks, który nosi również takie nazwy jak podkopnik i ptasznik australijski. Atraksy trafiły nawet do Księgi Rekordów Guinnessa i uznano je za bardziej jadowite niż wałęsaki brazylijskie.
Atraks - najbardziej jadowity pająk świata. Wygrał z Peppą
Ptasznik australijski (Atrax robustus) to wyjątkowo niebezpieczny pająk z Australii. Atraksa charakteryzuje brunatnoczarne ubarwienie. Jak zwraca uwagę National Geographic, Sydney zostało wybudowane w samym sercu terytorium tych pająków. Antidotum na ugryzienie atraksa wynaleziono pod koniec lat 70. XX wieku, ale te jadowite pająki wciąż stanowią zabójcze zagrożenie.
Ptaszniki australijskie to pająki agresywne. Gdy czują się zagrożone stają na tylnych odnóżach. Eksponują wówczas 2-centymetrowe kły jadowe.
Neurotoksyna produkowana przez ptasznika australijskiego druzgocąco wpływa na układ nerwowy ssaków naczelnych. Objawy kliniczne po ukąszeniu są wywoływane przez δ-heksatoksynę (peptyd zbudowany z 42 aminokwasów). Następuje masowe uwolnienie neuroprzekaźników z zakończeń neuronów układów somatycznego i autonomicznego. Co ciekawe, samice ptaszników australijskich nie produkują neurotoksyny i są znacznie mniej jadowite.
Oczywiście nie należy lekceważyć żadnego atraksa, niezależnie od płci pająka. Szczękoczółki ptasznika australijskiego są wyjątkowo silne. Może nimi przebić nawet ludzki paznokieć.
Sam pająk jest również bardzo wytrzymały i może przeżyć nawet 30 minut pod wodą. Czasem ludzie znajdują ptaszniki australijskie w basenach i błędnie sądzą, że to martwy pająk. Atraks nagle „ożywa” i robi się niebezpiecznie.
Mieszkańcy Sydney nauczyli się z nimi żyć. Znają ich zwyczaje godowe i wiedzą, że od listopada do stycznia podczas wilgotnej pogody trzeba bardziej uważać. Wtedy samce atraksów mogą wychodzić ze swych tuneli, tkanych pod ziemią wśród kamieni czy drewnianych kłód- informuje National Geographic.
Ptasznik australijski - największy pająk Hercules i antidotum na jad pająka
Ptaszniki australijskie to olbrzymie pająki, które zjadają nawet żaby i małe jaszczurki. Największą samicą ptasznika australijskiego w historii, jaka trafiła do Australian Reptile Park była w 2021 r. Megaspider (8 cm). Rekordowy słynny pająk Hercules został znaleziony ok. 80 km na północ od Sydney i mierzył 7,9 cm od końca tylnego odnóża do końca przedniego odnóża.
Wielki pająk Hercules został przekazany do Australian Reptile Park ( ogród zoologiczny w Nowej Południowej Walii), gdzie prowadzony jest program pozyskiwania jadu od groźnych pajęczaków. Tylko tak można uzyskać antytoksynę ratującą życie po ugryzieniu ptasznika australijskiego. Wyprodukowana antytoksyna trafia do australijskich szpitali dzięki dostawcy CSL Seqirus. Poza tym, jedwab wytwarzany przez atraksy jest używany jako celownik w instrumentach optycznych.
Odnotowano co najmniej 26 zgonów spowodowanych ukąszeniami pająków w Australii do 1979 r. Od tego czasu nie odnotowano ani jednego przypadku śmiertelnego wywołanego przez atraksa dzięki dobrze rozwiniętemu systemowi produkcji antytoksyn. Co tydzień pracownicy parku używają szklanych pipet, aby nakłonić pająki do ataku i tym samym uwolnienia kropelek bezcennego jadu- informuje Focus.pl.
Ptasznik australijski kontra Świnka Peppa
Jak przypomina National Geographic, w 2022 r. australijski rząd zakazał emisji jednego z odcinków popularnej bajki „Świnka Peppa”. W odcinku „Pan Kościste Nóżki”(„Mister Skinnylegs”) Peppa bała się pająka, z którym później się zaprzyjaźniła. Władze Australii zakazały emisji odcinka, by dzieci nie bagatelizowały niebezpiecznych pająków takich jak właśnie ptasznik australijski.
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku
Źródło: Australian Museum, Planeta.pl, Radio ZET, National Geographic, Focus.pl, ITIS- Integrated Taxonomic Information System
Oceń artykuł
