Oceń
Jadowite węże w Europie, ważne informacje. Jednym z najbardziej intrygujących europejskich gatunków węży jest żmija żebrowana (Vipera aspis), czyli wąż mylony w Polsce ze żmiją zygzakowatą. Czy rzeczywiście jest groźniejsza? Gdzie można ją spotkać i czy jej jad stanowi realne zagrożenie dla człowieka?
Z tego artykułu dowiesz się:
- Żmija żebrowana czyli jadowite węże w Europie
- Gdzie naturalnie występuje żmija żebrowana.
- Dlaczego żmija żebrowana może być niebezpieczna dla człowieka.
- Czym różni się żmija żebrowana od żmii zygzakowatej.
Żmija żebrowana – co to za gatunek węża?
Żmija żebrowana to średniej wielkości wąż jadowity należący do rodziny żmijowatych. Dorosłe osobniki osiągają zazwyczaj od 60 do 80 centymetrów długości, choć zdarzają się większe egzemplarze. Jej nazwa pochodzi od charakterystycznej budowy łusek, które nadają ciału lekko „żebrowany” wygląd. Ma również charakterystyczny, nieco zagięty ku górze pysk oraz pionowe źrenice.
Jak wygląda żmija żebrowana?
Ubarwienie tego gatunku węża jest zmienne. Może być szare, brązowe, oliwkowe, a nawet lekko czerwonawe. W przeciwieństwie do żmii zygzakowatej, wzór na grzbiecie nie zawsze tworzy wyraźny zygzak – często jest nieregularny, rozmyty lub wręcz prawie niewidoczny.
Gdzie występuje żmija żebrowana?
Naturalny zasięg występowania żmii żebrowanej obejmuje południowo-zachodnią Europę. Najczęściej spotykana jest we Francji, Włoszech, Szwajcarii oraz północnej Hiszpanii. Te węże spotykane są też w Niemczech. Preferują tereny suche i dobrze nasłonecznione – skaliste zbocza, winnice, obrzeża lasów oraz górskie łąki. W przeciwieństwie do żmii zygzakowatej nie występuje naturalnie w Polsce. Żmija zygzakowata preferuje wilgotniejsze środowiska – torfowiska, łąki i skraje lasów, natomiast żmija żebrowana wybiera suche, nasłonecznione tereny.
Wyróżniono pięć podgatunków V. aspis:
- Vipera aspis aspis
- Vipera aspis atra
- Vipera aspis francisciredi
- Vipera aspis hugyi
- Vipera aspis zinnikeri
Czy żmija żebrowana jest jadowita? Jad węża
Tak, żmija żebrowana jest wężem jadowitym. Jej jad ma działanie hemotoksyczne, co oznacza, że wpływa głównie na krew i układ krążenia. Może powodować silny ból, obrzęk, a w niektórych przypadkach także poważniejsze objawy ogólnoustrojowe. Jak wyjaśnia serwis Terrarium, "dolegliwości żołądkowo-jelitowe występują u 55% pacjentów w ciągu pierwszej godziny po ukąszeniu, a 83% pokąsanych odczuwa je w ciągu 2 godzin po ukąszeniu".
Warto jednak podkreślić, że ilość jadu wstrzykiwana podczas ukąszenia bywa różna. Wąż jest w stanie wyprodukować do 10mg toksyny. Zdarzają się tzw. „suche ukąszenia”, w których wąż nie wprowadza toksyny. Mimo to każde ukąszenie wymaga natychmiastowej konsultacji medycznej.
Czy żmija żebrowana jest niebezpieczna dla człowieka?
Żmija żebrowana może być niebezpieczna, ale nie należy jej demonizować. W praktyce atakuje tylko w sytuacji zagrożenia – gdy zostanie zaskoczona lub sprowokowana. Unika kontaktu z człowiekiem i zazwyczaj ucieka, gdy tylko ma taką możliwość. Ukąszenia zdarzają się rzadko, a przypadki śmiertelne należą do wyjątkowo sporadycznych i dotyczą głównie osób starszych, dzieci lub osób z chorobami współistniejącymi.
Jad żmii żebrowanej uchodzi za nieco silniejszy i bardziej toksyczny niż jad żmii zygzakowatej, choć oba gatunki stanowią umiarkowane zagrożenie dla zdrowego dorosłego człowieka.
Quiz: QUIZ. Co ty wiesz o wężach? Ten test cię pokona
Źródło: Wikipedia / Radio ZET / Science Direct / Research Gate
Oceń artykuł
Tu się dzieje
