Oceń
Niemcy i intrygujące odkrycie archeologiczne w widłach rzek Paar i Dunaju. W studni w Manching (niedaleko Ingolstadt w Bawarii) odnaleziono artefakty nawet sprzed ponad 2 tysięcy lat. Co dokładnie skrywa osada celtycka sprzed wieków?
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jakie niezwykłe odkrycie archeolodzy dokonali w Manching?
- Dlaczego ludzkie szczątki znaleziono w studni w celtyckiej osadzie?
- Które zwierzęce kości i artefakty odkryto w oppidum Manching?
- Co oznaczało oppidum Manching w kontekście gospodarczym i politycznym?
Redakcja poleca:
Odkrycie w Niemczech. Archeolodzy: szczątki, artefakty
Archeolodzy w Niemczech dokonali niezwykłego odkrycia w rejencji Górna Bawaria, w regionie Ingolstadt, w powiecie Pfaffenhofen an der Ilm. Zbadano studnię w celtyckiej osadzie Manching sprzed ponad dwóch tysięcy lat, najpewniej z lat 120–60 p.n.e. Jak wyjaśnia National Geographic, „te znaleziska ukazują Celtów w nowym świetle”.
Na obszarze celtyckiego oppidum (warowna osada) w Manching przebadano ocembrowaną studnię. W niej archeolodzy odkryli ludzkie szczątki i zwierzęce oraz wiele przedmiotów. To oznacza, że w końcowym etapie funkcjonowania nie używano już jej jako studni.
Osada Manching. Kolejne odkrycia w starożytnym oppidium
Archeolodzy wyjaśnili, że studnia skrywa szczątki przynajmniej 3 ludzi. To odkrycie zaintrygowało badaczy, bo zazwyczaj w takich miejscach nie znajduje się dwóch względnie kompletnych szczątków ludzkich jednocześnie.
Prawdopodobnie ludzkie szczątki trafiły do studni podczas rytuałów. Już wcześniej naukowcy wskazywali, że znaleziska ludzkich piszczeli i czaszek Manching "świadczą o istnieniu specyficznego kultu zmarłych albo o uwielbieniu zmarłych przodków".
Badacze zidentyfikowali również kości zwierzęce bydła, świń i owiec. Wydobyto ze studni także „32 zabytki metalowe oraz pozostałości ponad 50 naczyń ceramicznych w studni skrzyniowej”. Jednym z przedmiotów jest metalowa figurka o wysokości 75 milimetrów i wadze 55 gramów. Przedstawia wojownika z III wieku p.n.e. Thomas Stöckl, konserwator w Bawarskim Urzędzie Ochronie Zabytków (BlfD) poinformował, że została wykonana metodą odlewu na wosk tracony.
Osada Manching była zamieszkiwana przez nawet 10 tysięcy osób. Powstała w IV wieku p.n.e. i funkcjonowała 500 lat. Manching było prawdopodobnie jednym z najważniejszych centrów gospodarczych i handlowych późnego okresu La Tène.
Wciąż trwają badania archeologiczne osady obejmujące 400 hektarów i jak podkreślają archeolodzy, „oppidum w Manching ma nieocenioną wartość dla nauki”.
To oppidum było ważnym ośrodkiem politycznym i gospodarczym na północ od Alp. Wraz z budową murów miejskich około połowy II wieku p.n.e. osada osiągnęła swój największy zasięg, obejmując obszar około 400 hektarów. Około połowy I wieku p.n.e. osada stopniowo traciła na znaczeniu. Wraz ze stopniowym wycofywaniem się ludności, życie miejskie zanikło- podaje National Geographic.
Źródło: Wikipedia, National Geographic, Radio ZET / Archaeology Magazine / Bavarian State Office for Monument Preservation
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku
Oceń artykuł
Tu się dzieje
