Oceń
Krokodyle różańcowe są rekordowe niebezpieczne, a na świecie zasłynęły atakami na ludzi. Australia nie chce jednak zabijać krokodyli. Ma plan jak bez odstrzału uchronić obywateli przed plagą krwiożerczych gadów.
Australia to królestwo zabójczych zwierząt – potworne pająki, zabijające ludzi ptaki kazuary, jadowite węże i… krokodyle! I to krokodyle różańcowe, uznawane za najbardziej niebezpieczne na świecie. Co prawda od 1971 roku krokodyl różańcowy jest w Australii pod ochroną, jednak prowadzony jest kontrolowany odstrzał. To jednak za mało, by ludzie czuli się bezpiecznie. Władze Australii mają nowy sposób, by zredukować liczbę ataków tych hipermięsożerców. I ma to być walka wygrana bezkrwawo.
Jak Australia radzi sobie z krokodylami różańcowymi? Okazuje się, że kontrolowany odstrzał nie rozwiązał problemu gadów ludojadów. Ataki krokodyli na ludzi wciąż się zdarzają, a niedawno gad zabił 12-letnią dziewczynkę w Northern Territory w zbiorniku wodnym Mango Creek. W latach 1979–2022 w tym regionie miało miejsce 76 ataków krokodyli. 30 proc. zakończyło się śmiercią ludzi. Obecnie żyje tam ok. 100 tysięcy krokodyli różańcowych.
Naukowcy obliczyli, że według matematycznych, prostych wzorców trzeba by wybić 90 proc. krokodyli różańcowych na Terytorium Północnym, aby w ten sposób zmniejszyć częstotliwość ataków o połowę. Kosztowałoby to przeszło 87 mln dolarów australijskich. Pojawił się nowy pomysł na rozwiązanie problemu- informuje Zielona Interia.
Krokodyle różańcowe atakują ludzi. Australia ma sposób na potwory
Zielona Interia przytacza dane o populacji krokodyli różańcowych w Australii. Okazuje się, że w latach 70. tych gadów było niewiele. Jednak już w 2009 roku ich populacja się ustabilizowała. Tylko na terenie Northern Territory w tym okresie populacja krokodyli zwiększyła się o 3 tysiące procent. Na szczęście dzięki edukacji ludzie coraz częściej unikają ataków krokodyli różańcowych. Setki tysięcy dolarów wydane na budowanie świadomości społecznej przyniosły spadek liczy ataków o 10%. Jak jednak podkreślają służby, do ataków dochodzi tak naprawdę nie z powodu rosnącej populacji gadów, lecz z powodu gęstości ich występowania i zamieszkiwania blisko ludzi.
Może i krokodyle różańcowe to bestie z piekła rodem, ale Australia nie chce ich zabijać. Zdaniem ekspertów, masowy odstrzał gadów tak naprawdę tylko pogorszy sytuację i ataków na ludzi będzie więcej. Wybrano pokojową drogę. Zostaną przeznaczone dodatkowe pieniądze na edukację jak unikać krokodyli różańcowych i co zrobić, gdy wielki gad zaatakuje człowieka. Dodatkowo, np. w Queensland, zmieniono przepisy i za dokarmianie krokodyli, co wabi ich do ludzkich siedzib, nakładane są wysokie kary pieniężne. Mandat można dostać za samo przebywanie blisko siedlisk krokodyli różańcowych.
Mieszkańcy Australii niejednokrotnie biorą sprawy swoje ręce i rozwiązują problem krokodyli w brutalny sposób. Miejscowość Bulla była niedawno terroryzowana przez krokodyla różańcowego. Zjadał zwierzęta domowe (głównie psy) i próbował atakować dzieci. Został zastrzelony i... zjedzony. Trafił na grilla, a z jego ogona zrobiono zupę.
Krokodyle różańcowe. Najgroźniejsze gady na świecie, ataki na ludzi
Krokodyl różańcowy to potwór rodem z horroru. Nie bez powodu uważany jest za jedno z najniebezpieczniejszych zwierząt świata. Jak podaje National Geographic, jest jednym z ostatnich żyjących archozaurów i w toku ewolucji prawie nie zmienił się od 80 mln lat. Ale niby dlaczego drapieżnik doskonały miałby się zmieniać?
Krokodyle różańcowe (Crocodylus porosus), czyli gatunek gada z rodziny krokodyli właściwych (krokodylowatych), to największy obecnie żyjący gad na świecie. To także największy drapieżnik grasujący na lądzie i w rzekach. Krokodyl różańcowy osiąga długość ponad 5 metrów. Waży 500-1000 kilogramów. Zdarzały się także osobniki długie na ponad 6 metrów. W indyjskim Parku Narodowym Bhitarkanika żył rekordowy osobnik o długości 7,1 m i masie 2000 kg. Trafił do Księgi Rekordów Guinnessa.
Ma najsilniejsze szczęki na świecie pośród zwierząt lądowych, a ich nacisk (u 5-metrowych osobników) wynosi 260 kgf/cm². Dla porównania, nacisk szczęk tyranozaura oceniono na 562 kgf/cm. Siła ugryzienia rekina (żarłacz biały) wynosi 281 kgf/cm², a hipopotama 126 kgf/cm².
Źródło: Reuters, Radio ZET, National Geographic, Zielona Interia, CNN, Independent, BBC
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku
Quiz: Świat zwierząt - mega test wiedzy. Zaskakujące ciekawostki o zwierzętach
Oceń artykuł
Tu się dzieje
