Te grzyby najlepiej nadają się do suszenia

Najlepsze grzyby do suszenia i ważna informacje dla grzybiarzy. Nie każdy jadalny grzyb daje dobry susz. Najlepiej sprawdzają się gatunki o zwartym miąższu, niewielkiej zawartości wody i intensywnym aromacie. Wyjaśniamy które gatunki grzybów najlepiej zbierać, jeśli zamierzacie je suszyć na zimę. Zwracamy również jak suszyć grzyby i jakich błędów uniknąć podczas suszenia grzybów.

Borowik szlachetny – król suszonych grzybów

Borowik szlachetny (prawdziwek) to naszym zdaniem najlepsze grzyb do suszenia w domu. Borowiki nadają charakterystyczny, głęboki smak zupie, sosowi czy farszowi do grzybów lub krokietów. Podczas grzybobrania najlepiej wybierać młode, jędrne i zdrowe okazy. Większe borowiki warto pokroić na podobnej grubości plastry, dzięki czemu będą wysychały bardziej równomiernie.

Podgrzybek brunatny – aromatyczne grzyby

Podgrzybek brunatny to jeden z najczęściej spotykanych grzybów trafiających do polskich koszyków, a jego dodatkową zaletą jest bardzo dobre zachowanie aromatu po wysuszeniu.

Podgrzybki świetnie sprawdzają się później w zupach grzybowych, sosach, bigosie, kapuście oraz farszu do pierogów i uszek. Po wysuszeniu stają się lekkie, ale ich charakterystyczny leśny zapach pozostaje bardzo wyraźny.

Do suszenia nie powinny trafiać grzyby miękkie, mocno zawilgocone, spleśniałe ani silnie zaatakowane przez owady.

Koźlarz babka – grzybiarze nie doceniają tych grzybów

Wśród najlepszych grzybów do suszenia warto wymienić również koźlarza babkę. Nie cieszy się taką renomą jak prawdziwek, ale doskonale sprawdza się jako składnik zimowych zapasów. Po wysuszeniu koźlarze mogą mocno ciemnieć. Nie oznacza to jednak, że grzyb się zepsuł. Jest to naturalna zmiana zachodząca podczas obróbki.

Koźlarz babka dobrze pasuje przede wszystkim do zup, sosów i dań z kapustą. Jeżeli trafimy na młode i zdrowe okazy, warto część zbiorów przeznaczyć właśnie na susz.

Koźlarz czerwony – świetne grzyby do suszenia na zimę

Koźlarz czerwony, podobnie jak inne koźlarze, ma dość zwartą strukturę i może być przeznaczony na susz. Koźlarze dobrze sprawdzają się później jako baza do sosów, zup oraz farszów.

Po wysuszeniu również może wyraźnie zmienić kolor, ale nie jest to powód do niepokoju. Najważniejsze jest to, aby przed rozpoczęciem suszenia wybrać zdrowe, jędrne i pewnie rozpoznane okazy.

Czubajka kania – dobre grzyby do suszenia, ale uważaj na grzyby trujące

Czubajka kania ma delikatniejszą strukturę niż borowiki czy podgrzybki, dlatego suszenie nie jest dla niej pierwszym wyborem. Grzybiarze powinni być ostrożni, bo muchomor sromotnikowy jest bardzo podobny do kani czubajki.

Jak przygotować grzyby do suszenia?

Grzybów przeznaczonych do suszenia nie należy dokładnie myć pod bieżącą wodą. Woda dodatkowo zwiększa ilość wilgoci, którą później trzeba odparować.

Grzyby trzeba oczyścić: z grzybów trzeba usunąć ziemię, igliwie i inne zabrudzenia, najlepiej za pomocą pędzelka, nożyka lub suchej ściereczki. Większe egzemplarze warto pokroić na równe kawałki.

Państwowa Inspekcja Sanitarna zaleca, aby do suszenia trafiały wyłącznie świeże, nierobaczywe grzyby bez oznak zepsucia. Podkreśla również, że dokładne czyszczenie przed suszeniem jest ważne, a płukanie w wodzie może niepotrzebnie wydłużyć cały proces.

Nie susz takich grzybów

Do suszenia nie nadają się stare, miękkie, wodniste, spleśniałe ani wyraźnie nadpsute okazy. Nie warto również próbować „ratować” grzyba, który budzi poważne wątpliwości co do jego świeżości.

Jest jeszcze ważniejsza zasada: do suszenia trafiają wyłącznie grzyby, które rozpoznajesz bez żadnych wątpliwości jako jadalne.

Suszenie nie jest metodą, która sprawia, że trujący grzyb staje się bezpieczny. Niektóre toksyny mogą przetrwać proces suszenia, dlatego nie wolno liczyć na to, że wysoka temperatura lub wielogodzinne odparowywanie wody usunie zagrożenie.

Jak przechowywać suszone grzyby?

Po prawidłowym wysuszeniu grzyby powinny być całkowicie suche i kruche. Nie mogą pozostawać wilgotne w środku, ponieważ zwiększa to ryzyko zepsucia całego zapasu.

Gotowy susz najlepiej przechowywać w szczelnym pojemniku, w suchym i zacienionym miejscu. Warto również od czasu do czasu sprawdzić zawartość słoika. Jeżeli pojawi się wilgoć, nieprzyjemny zapach albo oznaki pleśni, takiego suszu nie należy spożywać.

Źródło: Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Myśliborzu, Zdrowie Radio ZET, Lasy Państwowe