Obserwuj w Google
Oceń
Czubajka kania to jeden z najbardziej charakterystycznych grzybów, jakie można znaleźć jesienią w polskich lasach. Jej ogromny, rozłożysty kapelusz trudno przeoczyć, a do tego to grzyby świetne do smażenia i suszenia. Niestety, do kani czubajki łudząco podobny jest trujący grzyb muchomor sromotnikowy. Mylą się nawet doświadczeni grzybiarze.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Czy czubajka kania to grzyb jadalny?
- Jak odróżnić czubajkę kanię od trujących muchomorów.
- Dlaczego czubajka kania to smaczny grzyb?
- Jak odróżnić muchomora sromotnikowego od czubajki kani.
Czubajka kania
Czubajka kania (Macrolepiota procera) jest grzybem jadalnym i cenionym za smak. Niektórzy twierdzą, że to najlepsze grzyby do suszenia. W Polsce czubajki kanie pojawiają się od lata do jesieni, a znaleźć je można nie tylko w lasach, lecz także na polanach, łąkach, zrębach i trawiastych terenach. Lasy Państwowe informują, że owocniki kani czubajki można spotkać nawet do października. Grzybiarze powinni być ostrożni, bo muchomor sromotnikowy jest bardzo podobny do kani czubajki.
Quiz: Quiz o grzybach. Rozpoznaj grzyby jadalne i trujące
Czy czubajka kania jest jadalna?
Tak. Czubajka kania jest grzybem jadalnym, o wyraziście grzybowym smaku, a do spożycia najczęściej wykorzystuje się jej kapelusz (pyszny w panierce). Trzon jest włóknisty i twardy, dlatego zwykle nie trafia na patelnię. Lasy Państwowe wskazują również na możliwość duszenia, suszenia czy marynowania kani.
Jak wygląda czubajka kania?
Kapelusz dorosłej kani czubajki może osiągać dużą średnicę i z czasem przybiera charakterystyczny, parasolowaty kształt. Jest pokryty brązowymi łuskami, a na środku znajduje się wyraźny, ciemniejszy garbek.
Trzon kani czubajki jest długi, smukły, pusty w środku i pokryty charakterystycznym zygzakowatym wzorem. Na trzonie znajduje się pierścień, który można przesuwać. U podstawy występuje zgrubienie, ale kania nie ma pochwy otaczającej podstawę trzonu. Miąższ po uszkodzeniu pozostaje biały i nie zmienia barwy.
Największy problem pojawia się przy bardzo młodych owocnikach. Kania nie zdążyła jeszcze rozwinąć charakterystycznego parasolowatego kapelusza, a jej cechy rozpoznawcze mogą być słabo widoczne.
Czubajka kania a trujące grzyby
Czubajka kania może zostać pomylona z muchomorem sromotnikowym, czyli muchomorem zielonawym (Amanita phalloides). To jeden z najbardziej niebezpiecznych grzybów występujących w Polsce. Jego toksyny mogą prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, a zatrucie może zakończyć się śmiercią.
Kania bywa także mylona z muchomorem plamistym (Amanita pantherina), który jest silnie trujący. Lasy Państwowe wskazują ten gatunek wśród grzybów, które mogą zostać pomylone z kanią.
Kania a muchomor sromotnikowy
To właśnie tę różnicę warto zapamiętać.
Czubajka kania:
- ma łuskowaty kapelusz z charakterystycznym garbkiem,
- ma długi, pusty w środku trzon,
- ma ruchomy pierścień,
- ma zgrubiałą podstawę, ale bez pochwy,
- jej miąższ pozostaje biały po uszkodzeniu.
- ma gładki kapelusz, często zielonkawy, oliwkowy lub brązowawy,
- ma nieruchomy pierścień,
- ma charakterystyczną pochwę u podstawy trzonu,
- nie ma charakterystycznego garbka i łusek kani.
Pochwa u podstawy trzonu jest szczególnie ważnym sygnałem ostrzegawczym. Jeśli przy grzybie znajduje się taka struktura, nie należy traktować go jako kani.
Źródło: Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Myśliborzu, Zdrowie Radio ZET, Lasy Państwowe
Oceń artykuł
Tu się dzieje
