Obserwuj w Google
Oceń
Archeolodzy w Japonii odkryli glinianą figurkę sprzed około 1500 lat, która przedstawia kobietę pełniącą funkcje szamańskie. Zabytek zachował nie tylko głowę i tułów, lecz także szczegóły ceremonialnego stroju oraz ślady czerwonego pigmentu. Znalezisko rzuca nowe światło na wierzenia, obrzędy i pozycję kobiet w społeczeństwie dawnej Japonii.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Odkryli zabytkową figurkę kobiety-szamanki z Japonii.
- Co świadczy o ceremonialnej roli figurki szamanki.
- Dlaczego kolor i detale rzeźby są ważne dla zrozumienia kultury V wieku.
- Jakie są cele prac archeologicznych w Nishikaminomiya.
Odkrycie w Japonii. Szamanka sprzed wieków
Figurka została odnaleziona na stanowisku archeologicznym Nishikaminomiya w prefekturze Gunma, w centralnej części Japonii. Zabytek znajdował się w fosie otaczającej nasyp. Pochodzi z drugiej połowy V wieku, czyli z okresu, w którym na japońskich wyspach powstawały monumentalne kurhany należące do elitarnych członków społeczeństwa. To jeden z najstarszych znanych przykładów antropomorficznych figurek haniwa odnalezionych w prefekturze Gunma.
Quiz: Historia Polski - quiz, który pokona historyka
Figurka szamanki odkryta w Japonii
Figurka przedstawia kobietę miko w stroju ceremonialnym. Dobrze zachowały się rysy twarzy. Jest wyposażona w laskę (albo berło), którą trzyma w lewej dłoni. Nie zachowała się cylindryczna podstawa rzeźby. O tym, że rzeźba przedstawia szamankę, stanowi charakterystyczna fryzura Kofun Shimada z wysokim kokiem uformowanym z glinianych wałeczków.
Miko, czyli kobiety pełniącej funkcje religijne i rytualne, w zależności od kontekstu historycznego, mogły uczestniczyć w ceremoniach, przekazywać przesłania przypisywane bóstwom i wykonywać obrzędy związane z tradycyjnymi wierzeniami.
Haniwa w Japonii
Odnaleziona rzeźba należy do grupy zabytków określanych jako haniwa. Są to nieszkliwione figury z wypalanej gliny, które umieszczano na powierzchni kurhanów oraz w ich otoczeniu w okresie Kofun, trwającym w przybliżeniu od III do VI wieku. Ich rozmieszczenie na kurhanach wiązało się z obrzędami pogrzebowymi i sposobem upamiętniania zmarłych.
Początkowo haniwa miały przede wszystkim proste, cylindryczne formy. Z czasem zaczęto tworzyć również przedstawienia ludzi, zwierząt, budynków i przedmiotów. Dzięki temu archeolodzy mogą dziś badać nie tylko dawne praktyki pogrzebowe, lecz także elementy życia codziennego, stroje i wyobrażenia religijne ówczesnych mieszkańców Japonii.
Szczególną uwagę badaczy zwróciły pozostałości czerwonej farby widoczne na twarzy, szarfie oraz ozdobach nadgarstków.
To ważny szczegół. W przypadku starożytnych rzeźb często oglądamy dziś przede wszystkim surowy materiał, pozbawiony pierwotnych barw. Tutaj zachowany pigment pozwala lepiej zrozumieć, jak twórca zamierzał przedstawić tę postać.
Kolorystyka oraz detale stroju dostarczają informacji o ubiorze ceremonialnym, ozdobach i symbolice religijnej w V w.- informuje Wirtualna Polska.
Według informacji przytoczonych przez portal HeritageDaily figurka miała trafić na wystawę w Gunma Prefectural Museum of History pod koniec października 2026 roku.
Prace archeologiczne na stanowisku Nishikaminomiya trwają od 2020 roku. Prowadzone są w ramach projektu modernizacji terenów wzdłuż rzeki Tone.
Źródło: Wikipedia, Heritage Daily, Radio Zet, Planeta.pl
Oceń artykuł
Tu się dzieje
