Oceń
Jak podaje Polska Agencja Prasowa, w Niemczech dokonano niesamowitego odkrycia, które dotychczas nie było znane nauce. Zidentyfikowano nowy gatunek gada morskiego sprzed około 183 milionów lat. Znalezisko zostało szczegółowo przebadane, a szkielet posłużył naukowcom do przygotowania publikacji naukowej. Skamieniałość zaliczono do plezjozaurów.
- Niemal nienaruszony szkielet pomoże w badaniach nad plezjozaurami.
- Plesionectes longicollum to najstarszy znany plezjozaur z etapu toarku.
- Stanowisko w Holzmaden od XVI w. jest źródłem cennych skamieniałości.
Niezwykłe odkrycie w Niemczech
Na terenie słynnego stanowiska łupków posidoniowych w Holzmaden w Niemczech dokonano niesamowitego odkrycia. Znaleziono tam gada morskiego, który żył około 183 miliony lat temu, a co najbardziej szokujące - zachował się w niemal nienaruszonym stanie. I choć wydobyto go już w 1978 roku, to dopiero najnowsze badania pozwoliły zidentyfikować charakterystyczne cechy anatomiczne znaleziska - bardzo długa szyja z co najmniej 43 kręgami oraz całkowita długość ciała wynosząca około 3,2 metra. Naukowcy zwrócili szczególną uwagę na nietypową kombinację cech, które wcześniej nie były powszechne wśród plezjozaurów.
Quiz: Pytania z archeologii. Ile jest piramid w Gizie? Od 70% już jesteś mistrzem
Najstarszy znany plezjozaur
Publikacja naukowa na temat niezwykłego znaleziska została opublikowana w czasopiśmie PeerJ Life & Environment przez dr Daniela Madzia z Instytutu Paleobiologii PAN oraz Svena Sachs z Muzeum Przyrodniczego w Bielefeld. Nowy gatunek nazwano Plesionectes longicollum i reprezentuje on dotychczas nieznany nauce rodzaj długoszyich morskich gadów. Znaleziony okaz jest najstarszym znanym plezjozaurem, który pochodzi z toarku, czyli etapu wczesnej jury. Jest on związany z globalnym epizodem niewystarczającej ilości tlenu w oceanach, co doprowadziło do masowego wymierania organizmów morskich - szczególnie tych, które nie tolerują niskiego poziomu tlenu.
Żył w przełomowym okresie
Jak podkreślają naukowcy, znalezisko pozwala lepiej zrozumieć, jak kształtowały się morskie ekosystemy w przełomowym okresie dziejów Ziemi. Plesionectes longicollum żył bowiem w krytycznym okresie w historii Ziemi. Doszło tedy do obniżenia ilości tlenu w oceanach (anoksja), przez co wymarło wiele gatunków morskich. Uważa się, że przyczyną tego zjawiska była duża erupcja wulkaniczna, która doprowadziła do globalnego ocieplenia spowodowanego wzrostem poziomu dwutlenku węgla w atmosferze. To z kolei podniosło temperaturę oceanów.
Niezwykłe cechy
Co ciekawe, przeprowadzona analiza ujawniła wyjątkowe zestawienie cech anatomicznych, przez które okaz bardzo wyróżnia się na tle dotychczasowo znanych plezjozaurów. Taka kombinacja detali nie jest, a przynajmniej nie była dla nich powszechna. Okaz obecnie przebywa w Państwowym Muzeum Historii Naturalnej w Stuttgarcie (Niemcy).
Holzmaden jest znanym źródłem skamieniałości już od XVI wieku - odkrywano tam szczątki plezjozaurów, morskich krokodyli oraz wielu innych organizmów żyjących ponad 180 milionów lat temu. Systematyczne badania tego jurajskiego okna na przeszłość rozpoczęto na początku XIX wieku, a przed opublikowaniem najnowszych wyników naukowcy zdążyli opisać już pięć gatunków plezjozaurów z tego regionu.
Źródło: Planeta.pl/Stuttgart State Museum of Natural History/wikipedia.org/PAP
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku.
Oceń artykuł
Tu się dzieje
