18+

Ta strona zawiera treści przeznaczone tylko dla dorosłych jeżeli nie masz ukończonych 18 lat, nie powinieneś jej oglądać.

Copyright 2009-2019, Eurozet Sp. z o. o.

Jadowity pająk, groźny ptasznik

Najbardziej jadowity pająk świata. Groźniejszy niż czarna wdowa

29.04.2025  17:33
Atraks, ptasznik australijski, jadowite pająki
fot. Shutterstock/Ken Griffiths

Najbardziej jadowite pająki świata? W takim zestawieniu wygrywa wyjątkowo niebezpieczny pająk atraks, znany również jako ptasznik australijski. To m.in. z jego powodu w Australii zakazano emisji jednego z odcinków kreskówki „Świnka Peppa”. Czy jad pająka z Australii czyni go groźniejszym niż wałęsaki brazylijskie i czarne wdowy?

Atraks. Najbardziej jadowity pająk świata. Groźniejszy niż czarna wdowa

Atraks (Atrax robustus) to jadowity pająk znany także jako ptasznik australijski i podkopnik (Sydney funnel-web spider). Jest jednym z najbardziej znanych przedstawicieli rodziny Hexathelidae. Pochodzi z Australii i słynie ze niezwykłej toksyczności swojego jadu. To również pająk agresywny. Występuje głównie w rejonach wokół Sydney, preferując wilgotne lasy, ogrody i tereny podmiejskie. Oto najważniejsze informacje o ptasznikach australijskich. Najstraszniejszy pająk na świecie? Nie bez powodu pająki atraksy trafiły nawet do Księgi Rekordów Guinnessa i uznano je za bardziej jadowite niż wałęsaki brazylijskie.

Pająk atraks, jadowite pająki z Australii

Atraks jest stosunkowo dużym pająkiem, osiągającym długość ciała do 5 cm (samice są zazwyczaj większe niż samce). Jego ciało jest błyszczące, czarne lub ciemnobrązowe, z charakterystycznym, masywnym  głowotułowiem (prosoma). Atraks buduje tunele lub lejki w ziemi, wyściełając je jedwabistą pajęczyną, która działa jak mechanizm alarmowy, gdy potencjalna ofiara znajdzie się w pobliżu.

Jadowity pająk atraks, jad pająka groźny dla człowieka

Jad atraksa zawiera neurotoksyny, z których najbardziej znana to atraksotoksyna. Jest to toksyna szczególnie niebezpieczna dla ssaków, w tym ludzi. U ludzi powoduje ona działanie silnie neurotoksyczne poprzez oddziaływanie na kanały sodowe w neuronach, co prowadzi do ich nadmiernego pobudzenia. Gdy tej jadowity pająk poczuje się zagrożony, staje na tylnych odnóżach i eksponuje 2-centymetrowe kły jadowe. Staje się wówczas wyjątkowo zabójczym agresorem. Jego szczękoczułki są na tyle silne, że bez problemu przebiją ludzki paznokieć.

pająk atraks, ptasznik australijski
pająk atraks, ptasznik australijski Fot: Shutterstock/Ken Griffiths

Skutki ukąszenia przez pająka atraksa:

  • Intensywny ból w miejscu ugryzienia,
  • Przyspieszone tętno,
  • Nudności, wymioty,
  • Ślinotok,
  • Trudności w oddychaniu,
  • W skrajnych przypadkach – zgon (bez leczenia w ciągu 15 minut do kilku godzin, szczególnie u dzieci).

Quiz: Pająki bez tajemnic. Test wiedzy o pająkach

YouTube/Andreas Kay
1/20 Który pajęczak ma "psie uszy"?

Porównanie atraksa z innymi groźnymi pająkami

Cecha Atraks (Atrax robustus) Czarna wdowa (Latrodectus spp.) Wałęsak brazylijski (Phoneutria spp.)
Rozmiar 4–5 cm (ciało) 1–1,5 cm (ciało) 4–5 cm (ciało)
Toksyczność jadu Neurotoksyny (atraksotoksyna); śmiertelne bez leczenia Neurotoksyny (latrotoksyna); śmiertelne bardzo rzadko Neurotoksyny (pnk-toxyny); możliwe zgony u dzieci i starszych
Objawy ukąszenia Silne neurotoksyczne, szybka progresja Skurcze mięśni, ból, rzadko zagrożenie życia Silny ból, zaburzenia neurologiczne, możliwy priapizm
Występowanie Australia (wschodnie rejony) Globalnie w klimatach umiarkowanych i ciepłych Ameryka Południowa i Środkowa
Śmiertelność bez leczenia 10–15% (przed wprowadzeniem antidotum) <1% (rzadkie przypadki zgonów) 2–5% (w zależności od dostępu do leczenia)

Pająk atraks a inne jadowite pająki

W porównaniu do czarnej wdowy i wałęsaka brazylijskiego, atraks wyróżnia się szybkim działaniem jadu i większą śmiertelnością w przypadku braku leczenia. Jego agresywny temperament i zdolność do wstrzykiwania dużej ilości jadu, przy jednym ugryzieniu czynią go jednym z najbardziej niebezpiecznych pająków świata. Co ciekawe, samice ptaszników australijskich nie produkują neurotoksyny i są znacznie mniej jadowite. Jak wykazano w badaniach, osobniki żeńskie są około 5 razy mniej jadowite niż męskie. Na szczęście istnieje skuteczne antidotum, które wprowadzono w latach 80. XX wieku, znacznie zmniejszając liczbę śmiertelnych przypadków.

atraks, jadowity pająk z Australii
atraks, jadowity pająk z Australii Fot: Shutterstock/Ken Griffiths

Jak przypomina National Geographic, w 2022 r. australijski rząd zakazał emisji jednego z odcinków popularnej bajki „Świnka Peppa”. W odcinku  „Pan Kościste Nóżki”(„Mister Skinnylegs”) Peppa bała się pająka, z którym później się zaprzyjaźniła. Władze Australii zakazały emisji odcinka, by dzieci nie bagatelizowały niebezpiecznych pająków takich jak właśnie ptasznik australijski.

Ptaszniki australijskie są na tyle dużymi pająkami, że zjadają nawet żaby i małe jaszczurki. Głównie zjadają jednak pszczołykaraluchyślimaki, krocionogi. Największą samicą ptasznika australijskiego w historii, jaka trafiła do Australian Reptile Park była w 2021 r. Megaspider (8 cm). Rekordowy słynny pająk Hercules został znaleziony ok. 80 km na północ od Sydney i mierzył 7,9 cm od końca tylnego odnóża do końca przedniego odnóża.

CZYTAJ WIĘCEJ: Najbardziej jadowite pająki na świecie TOP 7

Ochrona i prewencja

Choć atraks budzi grozę, jego ukąszenia są rzadkie i najczęściej wynikają z przypadkowego kontaktu. Aby zminimalizować ryzyko, zaleca się:

  • Unikanie dotykania pajęczyn i nor w ziemi,
  • Noszenie rękawic w ogrodzie,
  • Edukację mieszkańców obszarów występowania atraksa w zakresie pierwszej pomocy i kontaktu z centrami antytoksynowymi.

Atraks pozostaje fascynującym, choć groźnym elementem australijskiej fauny. Dzięki rozwojowi medycyny i antidotum dziś jego ukąszenia są rzadziej śmiertelne, ale wciąż wymuszają respekt i ostrożność.

Mieszkańcy Sydney nauczyli się z nimi żyć. Znają ich zwyczaje godowe i wiedzą, że od listopada do stycznia podczas wilgotnej pogody trzeba bardziej uważać. Wtedy samce atraksów mogą wychodzić ze swych tuneli, tkanych pod ziemią wśród kamieni czy drewnianych kłód- informuje National Geographic.

ŹródłoAustralian Museum, Planeta.pl, Radio ZET, National Geographic, Focus.pl, ITIS- Integrated Taxonomic Information System

Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku

TERAZ W RADIU ZET
Włącz radio
TERAZ GRAMY

logo Tu się dzieje

Strona główna
dzieje się