Oceń
W Wielkiej Brytanii, poza legendarnym Stonehenge, znajduje się inna, podobna struktura nazwana Seahenge. Znajduje się ona na wschodnim wybrzeżu Anglii. Nowe badanie sugeruje, że celem Seahenge była walka ze zmianami klimatu, które miały miejsce już w trzecim tysiącleciu p.n.e.
Praktycznie każdy słyszał już o Stonehenge i to zapewne nie raz. Podobnych struktur megalitycznych jest dość sporo na świecie, a niedawno pisaliśmy dla was o odkryciach w Szwecji, USA i Polsce. Zresztą w naszym kraju znajdziemy aż dwa obiekty nazywane "polskim Stonehenge". Mogliście również czytać już wcześniej o Woodhenge, podobnej strukturze, która znajduje się niedaleko kamiennego Stonehenge. Natomiast zapewne mało osób zna Seahenge – obiekt znajdujący się na wschodnim brzegu Anglii. W ostatnim czasie archeolodzy ustalili, jakie mogło być jego przeznaczenie.
Niedawne badanie opublikowane w magazynie „GeoJournal” sugeruje, że Seahenge zostało zbudowane w celu przeprowadzania rytuałów mających na celu przedłużenie lata podczas ekstremalnych zmian klimatycznych, jakie zaszły w trzecim tysiącleciu p.n.e. Seahenge, znane również jako Holme I, to prehistoryczny obiekt z drewna znajdujący się na angielskim wybrzeżu w hrabstwie Norfolk.
Seahenge w Wielkiej Brytanii. Czy to miejsce pochówku?
Seahenge wraz z pobliskim drewnianym kręgiem Holme II zostało zbudowane we wczesnej epoce brązu, około 2049 roku p.n.e. Seahenge składa się z pięćdziesięciu pięciu małych, rozłupanych pni dębu tworzących okrągłą obudowę z wywróconym korzeniem drzewa pośrodku. Obiekt znajduje się na obszarze zasłoniętym przez wydmy i równiny błotne. Na tym bagnistym terenie utworzyła się warstwa torfu, który powoli pokrywał drewno, chroniąc je przed rozkładem.
Na przestrzeni wieków zmieniający się poziom mórz spowodował, że ten zabytek, znajdujący się wcześniej w głębi lądu, znajduje się obecnie na wybrzeżu, które zostało odsłonięte w wyniku erozji piasku i torfu. W badaniu naukowcy przyjrzeli się także Holme II, znacznie większemu obiektowi, który składa się z dwóch koncentrycznych drewnianych kręgów otaczających wyłożony płotkami dół zawierający dwie kłody dębowe.
Poprzednie teorie głosiły, że Seahenge i Holme II zbudowano mniej więcej w tym samym czasie, albo jako znaczniki pochówku, albo do tzw. pochówków podniebnych, podczas których zmarły był umieszczany w strukturze i stopniowo zjadany przez ptaki jedzące padlinę. Teraz badacze sądzą, że chodziło o zmiany klimatu.
Seahenge powstało w celu walki ze zmianami klimatu? Niezwykłe wyniki analizy
Autor badania, dr David Alexander Nance, proponuje alternatywne wyjaśnienie. Sugeruje, że oba pomniki zostały zbudowane w zimnym okresie klimatycznym w celach rytualnych. Miały one na celu przedłużenie lata i powrót cieplejszej pogody.
Datowanie belek Seahenge wykazało, że ścięto je wiosną i uznano za najbardziej prawdopodobne, że te belki zrównano ze wschodem słońca podczas przesilenia letniego. Wiemy, że okres, w którym je zbudowano 4000 lat temu, był przedłużonym okresem obniżonych temperatur atmosferycznych oraz surowych zim i późnych wiosen, co narażało te wczesne społeczności przybrzeżne na stres. Najbardziej prawdopodobne wydaje się, że pomniki te miały wspólną intencję położenia kresu temu egzystencjalnemu zagrożeniu, ale pełniły odmienne funkcje
Doktor David Nance wskazuje na zrównanie Seahenge ze wschodem słońca podczas przesilenia letniego i sugeruje, że jego funkcją było naśladowanie wyglądu „gniazda” nieopierzonej kukułki opisanej w folklorze w celu podtrzymania śpiewu ptaka i w ten sposób przedłużenia lata.
„Przesilenie letnie to dzień, w którym według folkloru kukułka, symbolizująca płodność, tradycyjnie przestała śpiewać i powróciła do Zaświatów, a wraz z nią odchodziło lato”, tłumaczy dr Nance.
- Forma obiektu zdaje się naśladować dwa rzekome zimowe siedliska kukułki, pamiętane w folklorze: wydrążone drzewo lub „altanę Zaświatów” reprezentowaną przez wywrócony pień dębu pośrodku. Rytuał ten jest zapamiętany w „micie o zamkniętej kukułce”, w którym niedojrzałą kukułkę umieszczano w ciernistym krzaku, a ptaka „murowano”, aby przedłużyć lato, ale zawsze odlatywał – tłumaczy dr Nance.
Jaką historię ma Holme II? To drugi obiekt podobny do Seahenge
W przypadku Holme'a II dr Nance wskazuje na legendy o „świętych królach” opisanych w Irlandii i północnej Wielkiej Brytanii z epoki żelaza, których składano w ofierze, jeśli na społeczność spadło nieszczęście, jak to miało miejsce w Holme-next-the-sea, próbując przebłagać boginię Wenus, aby przywróciła spokój.
Dowody wskazują, że co osiem lat składano z nich rytualne ofiary w Samhain (obecnie Halloween), co zbiegło się z ośmioletnim cyklem Wenus
„Obiekty w Holme II, w którym, jak sądzono, znajdowała się trumna, jest skierowany w stronę wschodu słońca w Samhain w 2049 r. p.n.e., kiedy Wenus była nadal widoczna. Obydwa pomniki najlepiej wytłumaczyć jako mające różne funkcje i związane z nimi rytuały, ale mające wspólny cel: położenie kresu wyjątkowo zimnej pogodzie”, ocenia dr Nance.
Źródło: Planeta.pl/HeritageDaily/GeoJournal/Wikipedia/Archeology Magazine
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku.
Oceń artykuł
Tu się dzieje
