Oceń
Wiewiórki pospolite (Sciurus vulgaris) na pierwszy rzut oka wyglądają jak urocze, puszyste zwierzątka, które wywołują uśmiech u spacerowiczów w parkach. Ale prawda o wiewiórkach nie jest tak przyjemna. To nie tylko sympatyczni zbieracze orzechów, lecz złodzieje, oszuści i bezwzględni okrutnicy w walce o przetrwanie. I uwaga, wiewiórka może zaatakować i ugryźć człowieka, infekując groźnymi chorobami.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jakie są nietypowe zachowania wiewiórek w ekosystemie.
- Dlaczego wiewiórki są uważane za agresywne i terytorialne.
- Co oznaczają „gry wywiadowcze” w świecie wiewiórek.
- Jaki wpływ wiewiórki mają na odnowę lasów.
Redakcja poleca:
Wiewiórki to nie są miłe zwierzęta. Cała prawda o rudych „ulubieńcach” parków i lasów
Wiewiórki - gdy myślimy o wiewiórkach, widzimy zwykle sympatyczne, puszyste gryzonie, które przeskakują z gałęzi na gałąź i dają się karmić orzechami. To obrazek rodem z bajek Disneya. Obrazek przekłamany. W parkach w Warszawie (np. Łazienki, Skaryszewski) warszawiacy nagminnie karmią wiewiórki, które jedzą z ręki, a finalnie organizują się w wiewiórcze gangi napadające na przechodniów. Okazuje się, że wiewiórki mają mroczną stronę.
Naukowcy ostrzegają: wiewiórki wcale nie są tak miłe, jak nam się wydaje. A ich zachowania mogą być naprawdę zaskakujące, a nawet brutalne. Ta puszysta "Basia" bez mrugnięcia okiem zabije, okradnie i oszuka.
Sympatyczne wiewiórki? Tylko z pozoru
Zdjęcia wiewiórek w mediach społecznościowych zbierają miliony polubień. Rudą kitę i wielkie, ciemne oczy trudno nie uznać za urocze. Dają się pogłaskać, gdy są karmione orzechami. Ale przyroda rządzi się innymi prawami. Wiewiórki to sprytni i twardzi gracze ekosystemu – a ich świat nie przypomina słodkich bajek.
Badania biologów pokazują, że te gryzonie są terytorialne, zdeterminowane i potrafią bronić swoich zasobów z niebywałą zawziętością. Aż poleje się krew!
Złodzieje i mistrzowie oszustwa. Mroczna strona wiewiórki
Wiewiórki nie tylko zakopują orzechy w ziemi, ale też podglądają inne osobniki i kradną ich zapasy. Co więcej, potrafią udawać, że chowają jedzenie, tylko po to, by zmylić rywali. Takie „gry wywiadowcze” są w świecie wiewiórek codziennością. I nie chodzi o niewinne zabawy – stawką jest przetrwanie.
Co je wiewiórka? Nie tylko orzechy! Wiewiórki mogą splądrować ptasie gniazdo, wyjadając jaja lub pisklęta.
Agresja i mroczne oblicze wiewiórek
To jednak dopiero początek. Zdarza się, że wiewiórki atakują inne zwierzęta, a nawet młode swojego gatunku. W sytuacjach stresu czy niedoboru pożywienia mogą być skrajnie agresywne.
W 2019 roku brytyjskie media pisały o fali ataków szarych wiewiórek na psy i ptaki w parkach. Biolodzy tłumaczyli, że to konsekwencja presji środowiskowej i rywalizacji o zasoby.
Niebezpieczne dla ludzi?
Choć ataki wiewiórek na człowieka są rzadkie, zdarzają się przypadki, gdy wiewiórki podchodzą zbyt blisko i próbują ugryźć. Zwłaszcza wtedy, gdy ktoś trzyma w ręku jedzenie. W kilku krajach, m.in. w USA, Polsce i Wielkiej Brytanii, odnotowano pogryzienia, a wiewiórki potrafiły nawet okradać turystów z plecaków i torebek. Eksperci radzą: nie dokarmiajmy tych zwierząt i zachowujmy dystans. Sympatyczny wygląd może być mylący.
Cmentarz w Głubczycach (woj. opolskie) ostrzega odwiedzających nekropolię przed wiewiórkami, które atakują przechodniów. Do tej pory ujawniono kilka przypadków pogryzień przez te zwierzęta- pisało Radio ZET w 2018 roku.
Czy wiewiórki przenoszą choroby? Co jeśli ugryzie mnie wiewiórka?
Lepiej zachować dystans i nie karmić wiewiórek w parku. Tak, wiewiórki mogą przenosić choroby. Na skutek pogryzienia przez wiewiórkę może dojść również do zarażenia tularemią, sporotrychozą. Wiewiórki są również nosicielami dżumy. Zastanów się dwa razy zanim znowu pozwolisz swojemu dziecku dawać wiewiórce orzechy z ręki.
Oto najważniejsze informacje o chorobach przenoszonych przez wiewiórki:
1. Choroby wirusowe i bakteryjne przenoszone przez wiewiórki
- Wścieklizna – rzadko u wiewiórek, ale możliwa. Zazwyczaj przenoszona przez ugryzienie.
- Salmonelloza – może występować w kale wiewiórek; kontakt z ich odchodami lub skażonymi powierzchniami może prowadzić do zakażenia.
- Tularemia – choroba bakteryjna, przenoszona m.in. przez kontakt z zakażonymi gryzoniami, w tym wiewiórkami.
2. Pasożyty na wiewiórkach
- Kleszcze – wiewiórki mogą być nosicielami kleszczy przenoszących boreliozę i odkleszczowe zapalenie mózgu (kleszcze pasożytujące na wiewiókach mogą później przenieść patogen na ludzi).
- Pchły i wszy – rzadziej przenoszą choroby dla ludzi, ale mogą być nosicielami drobnoustrojów.
3. Jak się chronić, spotkanie z wiewiórką
- Nie dotykaj dzikich wiewiórek, nawet jeśli wyglądają przyjaźnie.
- Nie dokarmiaj ich z ręki
- Myj ręce po kontakcie z miejscami, gdzie mogą przebywać wiewiórki (parkowe ławki, karmniki, ogrody).
- Jeśli ktoś zostanie ugryziony, od razu zdezynfekuj ranę i skonsultuj się z lekarzem.
Wiewiórki jako kluczowy element ekosystemu
Mimo tej niepokojącej strony, wiewiórki są niezwykle ważne dla przyrody. To one rozsiewają nasiona i dbają o odnowę lasów. Dzięki ich "zapominalstwu", wiele drzew ma szansę rosnąć w nowych miejscach.
Ekolodzy podkreślają: nie chodzi o to, by bać się wiewiórek, ale by zrozumieć ich prawdziwą naturę. To nie maskotki parków, ale pełnoprawni uczestnicy skomplikowanej gry o przetrwanie.
Ciekawostki o wiewiórkach:
- pierwsze odkryte szczątki organizmów podobnych do wiewiórek, co udało się odkryć naukowców, mają 40 milionów lat
- wiewiórki nie zapadają w sen zimowy
- wiewiórka nie jest zapominalska. Zakopując orzechy stosuje strategię rozproszonych zapasów. Zabezpieczają się zbierają więcej, niż mogą zjeść
- ogon wiewiórki działa jak ster, pozwala zachować równowagę
- przednie zęby wiewiórki rosną całe życie
- wiewiórki budują kilka gniazd, a każde z nich ma inne przeznaczenie – mogą one służyć do magazynowania jedzenia, pilnowania potomstwa oraz spania.
Quiz: Świat zwierząt - mega test wiedzy. Zaskakujące ciekawostki o zwierzętach
Cała prawda o wiewiórkach. Najważniejsze informacje
Obraz „uroczych rudych kit” to tylko część prawdy. Wiewiórki są inteligentne, przebiegłe, agresywne, ale też niezbędne dla naszych ekosystemów. Może więc zamiast traktować je jak miłe zwierzaki do karmienia w parku, warto spojrzeć na nie z większym respektem – jak na małych wojowników natury.
Źródło: Wikipedia / Radio ZET / Lasy Państwowe / UMCS / Uniwersytet Śląski w Katowicach
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku
Oceń artykuł
