Oceń
Początek wiosny coraz bliżej, robi się cieplej. A to oznacza, że w lasach na powierzchnię wychodzą chmary niezwykłych organizmów. Leśnicy z Nadleśnictwa Drewnica informują, że na śniegu aktywne są pchły śnieżne. Mowa o chmarach pierwotnych sześcionogów liczących nawet tysiące osobników.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Czym są pchły śnieżne i gdzie występują.
- Dlaczego pchły śnieżne są nazywane skoczogonkami.
- Jak pchły śnieżne przystosowują się do niskich temperatur.
- Czy pchły śnieżne stanowią zagrożenie dla ludzi.
Pchły śnieżne się budzą. Czy pchła śnieżna gryzie?
Leśnicy z Nadleśnictwa Drewnica mają komunikat dla osób, które planują spacery po lesie. Pchły śnieżne (pośnieżki, grupa skoczogonków) zrobiły się aktywne. Te stawonogi, mierzące 1-2 mm, mogą przypominać na śniegu rozsypany pieprz. Co ważne, tworzą duże skupiska. Na jednym metrze kwadratowym gleby może żyć ich nawet około 100 tysięcy.
Gdy robi się cieplej i zaczyna się odwilż, pchły śnieżne masowo wychodzą na powierzchnię i pojawiają się na śniegu. Jest ich czasem tak dużo, że śnieg wygląda jak ubrudzony sadzą. Gdy zaczynają się poruszać i uciekać, wygląda to jak „żywy śnieg”.
Pchły śnieżne potrafią przetrwać bardzo niskie temperatury. Jak wyjaśnia National Geographic, posiadają specjalne białka działające jak naturalny „antyzamarzacz”.
Czy pchły śnieżne gryzą?
Pchła śnieżna nie gryzie. Nie ma żądła ani aparatu kłującego. Nie przenosi też chorób. Nie żywi się krwią.
Czym są skoczogonki?
Pchły śnieżne to zbiorcze określenie skoczogonków (Collembola). Traktuje się je jako odrębną grupę w obrębie sześcionogów, o cechach przypominających zarówno owady, jak i skorupiaki. Mają charakterystyczny aparat skokowy (furcula, widełki skokowe) na odwłoku. Gdy pchła śnieżna czuje się zagrożona, uderza tym aparatem o podłoże i wystrzeliwuje się w górę jak z katapulty. Moment wybycia się trwa jedną tysięczną sekundy, więc jest niewidoczny dla ludzkiego oka. Pchły śnieżne w ten sposób potrafią się poruszać z zatrważającą prędkością (choć w przypadkowym kierunku i tyłem), ale jest to bardzo energochłonna metoda.
Pchły śnieżne zjadają przede wszystkim szczątki roślinne, glony i grzyby. Żyją w glebie oraz ściółce leśnej, gdzie odgrywają ważną rolę w procesach rozkładu materii organicznej. Są ważnym elementem diety pająków, chrząszczy i roztoczy.
Skoczogonki są bardzo starymi organizmami. Ich szczątki znajdywano w skałach liczących około 410 milionów lat. To jedne z pierwszych stawonogów, które przystosowały się do życia na lądzie.
Pośnieżki nie stanowią żadnego zagrożenia, ani dla człowieka, ani psa czy kota. Jedzą zupełnie co innego niż zwykłe pchły, najczęściej jest to mech lub martwe owady. Co ciekawe, pchły śnieżne, w sytuacji zagrożenia, bardzo dobrze udają, że zdechły- pisze o pchłach śnieżnych Radio ZET.
Źródło: Radio ZET / Nadleśnictwo Drewnica /
Oceń artykuł
Tu się dzieje
