Oceń
Pingwin cesarski to nie tylko największy współczesny gatunek pingwina, a także symbol Antarktydy. Niestety, zdaniem ekspertów, dni pingwinów cesarskich policzone. Wkrótce staną się gatunkiem wymarłym. Nowe badania populacji pingwinów cesarskich nie napawają optymizmem.
Pingwiny cesarskie wyginą? Dramat na Antarktydzie, nowe badania
Koniec pingwinów cesarskich (Aptenodytes forsteri) przesądzony - takie wnioski nasuwają się po lekturze publikacji z "Biological Conservation". Jak wynika z badań, do końca tego stulecia populacja pingwinów cesarskich skurczy się o 90%. Na początku przyszłego stulecia ich los zostanie ostatecznie przypieczętowany i staną się gatunkiem wymarłym. A są to prognozy "optymistyczne". Niektórzy badacze uważają, że z pingwinami cesarskimi pożegnamy się znacznie szybciej.
Jak wyjaśnia Zielona Interia, pingwiny cesarskie badał zaawansowany system symulacji Multi-Model Large Ensemble (MMLE), który pozwala stworzyć modele możliwych przyszłych ekosystemów Ziemi. Modele szacowania prawdopodobieństwa wymarcia wskazują na kumulację ok. roku 2100. Powodem zagłady pingwinów będą zmiany klimatyczne uderzające w Antarktydę.
Jak wyjaśnił Zespół naukowców z Woods Hole Oceanographic Institution (WHOI), pingwin cesarski przystosował się do ekstremalnych warunków życia na Antarktydzie. Jako jedyne ptaki są zdolne do lęgu podczas antarktycznej zimy, przy temperaturze -50 stopni Celsjusza i ekstremalnym wietrze. Jednak teraz, gdy pokrywa lodowa się topi, pingwin cesarski ma problem z zaadaptowaniem się do zmian i rosnącej temperatury.
Pingwiny cesarskie mają problem z polowaniem i wychowaniem młodych w nowych warunkach. Przykładowo, muszą przecież wyprowadzać pisklęta na stabilne płaty lodu, a tych zacznie brakować. Poza tym, pingwiny cesarskie wędrują po lądolodzie do kolonii lęgowych, pokonując nawet 100 kilometrów. Bez lodu będzie z nimi krucho.
Populacja pingwinów cesarskich już teraz się zmniejsza. I dlatego status ochronny pingwina cesarskiego został zmieniony z LC na NT: z "gatunek mniejszej troski" na "bliski zagrożenia". Lada moment będzie to zapewne "gatunek wysokiego ryzyka", a więc z przewidywaną redukcją populacji o 50%.
Na tym jednak nie koniec problemów. Na Antarktydzie śmiertelne zagrożenie dla pingwinów stanowi też ptasia grypa.
Oto kilka ciekawostek o pingwinach cesarskich:
- Największy z pingwinów – Pingwiny cesarskie to największy gatunek pingwinów. Mogą osiągać nawet 120 cm wysokości i ważyć do 40 kg.
- Tata na straży jaja – Samce pingwinów cesarskich inkubują jaja przez około 65 dni w ekstremalnym zimnie, trzymając je na stopach i przykrywając fałdem skórnym na brzuchu. W tym czasie nic nie jedzą!
- Ekstremalna wytrzymałość – Żyją na Antarktydzie, gdzie temperatura może spaść do -60°C, a wiatr osiąga prędkość 200 km/h. Ich gruba warstwa tłuszczu i gęste pióra chronią je przed zimnem. Gęste pióra izolują w 80–90%. Co więcej, Pingwin cesarski jest zdolny do termoregulacji bez zmiany metabolizmu, w reakcji na szerokie zakresy temperatur.
- Nurkowie na medal – Pingwiny cesarskie potrafią zanurkować na głębokość ponad 500 metrów i wytrzymać pod wodą nawet 20 minut. To rekord wśród ptaków! To możliwe dzięki umiejętności ograniczenia potrzeb tlenowych. Następuje redukcja metabolizmu i ograniczenie pracy organów, które w momencie nurkowania nie są niezbędne do życia.
- Hodowla na lodzie – Są jedynymi pingwinami, które rozmnażają się w środku antarktycznej zimy, gdy warunki są najtrudniejsze. Dzięki temu ich pisklęta wykluwają się latem, gdy łatwiej o pożywienie.
- Drużynowe ogrzewanie – Pingwiny cesarskie tworzą „huddle” – wielką grupę, w której na zmianę wymieniają się miejscami, by każdy mógł się ogrzać.
- Szybcy pod wodą – Dzięki specjalnej technice wypuszczania pęcherzyków powietrza z piór mogą ślizgać się pod wodą
- Słaba grawitacja nie przeszkadza – Astronauci trenujący w NASA analizowali sposób poruszania się pingwinów pod wodą, aby lepiej zrozumieć nawigację w warunkach mikrograwitacji.
- Mistrzowie komunikacji – Każdy pingwin cesarski ma swój unikalny głos, dzięki czemu rodzice i pisklęta mogą się odnaleźć w tłumie.
- Niezwykłe serce – Ich serce może zwolnić do bardzo niskiego tętna podczas nurkowania, co pozwala im oszczędzać tlen i pozostawać dłużej pod wodą.
Źródło: Biological Conservation, Zielona Interia, Radio ZET / Uniwersytet Gdański
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku
Oceń artykuł
