Oceń
Najgroźniejsze i najbardziej jadowite węże świata? To nie tylko tajpan australijski, żararaka, kobra królewska, żmija rogata czy grzechotnik. To przede wszystkim wąż tygrysi z Australii i Tasmanii. Jak silny jest jad węża tygrysiego i jak wysoka jest śmiertelność po ukąszeniach? Te węże nie tylko "mutują", ale też mają makabryczne zwyczaje rodem z horrorów.
Rekordowo jadowity wąż tygrysi. Ogrzewa się w straszny sposób
Wąż tygrysi (Notechis scutatus) to jeden z najbardziej znanych i niebezpiecznych gatunków węży w Australii. Jego nazwa pochodzi od charakterystycznych pręg na ciele. Przypominają wzór tygrysa. Ten gatunek węży budzi respekt nie tylko ze względu na swój wygląd, ale przede wszystkim z uwagi na silny jad i wysoką śmiertelność w przypadku ukąszeń. Jak podaje Zielona Interia, "węże tygrysie są odpowiedzialne za 17 proc. wszystkich ukąszeń, których śmiertelność wynosi 40-60 proc". A to dopiero początek horroru...
Wąż tygrysi – charakterystyka, jad węża i porównanie z innymi gatunkami węży
Wąż tygrysi występuje głównie na południu Australii, w Tasmanii oraz na pobliskich wyspach. Jeśli życie wam niemiłe i chcecie obserwować te jadowite węże, to preferują mokradła, bagna i obszary przybrzeżne. Węże tygrysie można także spotkać w lasach i na terenach trawiastych. Lepiej jednak trzymać się od węży tygrysich z daleka. To ekstremalnie niebezpieczne gady.
Wygląd i rozmiary węża tygrysiego. Straszne gady
Węże tygrysie mogą osiągać długość od 1 do 2 metrów, w zależności od podgatunku. Ich ciało jest masywne, pokryte łuskami w odcieniach od żółto-brązowych po czarne z wyraźnymi, kontrastowymi pręgami. U niektórych osobników pręgi mogą być mniej widoczne, zwłaszcza w okresie zimowym, gdy węże stają się ciemniejsze, co pomaga im absorbować więcej ciepła.
Co ciekawe, wyspa Mount Chappell stała się domem dla "zmutowanych węży". Są dłuższe i cięższe niż węże tygrysie w pozostałej części Australii. I są to węże jak z horroru. Pojawiły się informacje, że zwijają się w norach i "używają żywych piskląt jako źródła ciepła podczas hibernacji".
Pisklęta ptaków, którymi żywią się węże, są wystarczająco małe, aby móc je zjeść, zaledwie przez około pięć tygodni każdego roku. Węże tygrysie z wyspy Mount Chappell wyewoluowały ponadwymiarową głowę, by móc się żywić dłużej. Chociaż ich jad jest mniej silny niż u węży tygrysich na kontynencie, ale ich duże kły pozwalają im na użycie większej ilości toksyn- informuje Zielona Interia.
Czy wąż tygrysi jest groźny dla człowieka? Ukąszenia i ataki węży
Wąż tygrysi jest jednym z najbardziej jadowitych węży na świecie. Ukąszenie węża tygrysiego stanowi poważne zagrożenie dla człowieka, zwłaszcza w przypadku braku szybkiej interwencji medycznej. Mimo to, węże tygrysie są z natury raczej płochliwe i unikają konfrontacji. Zaatakują jednak w sytuacji, gdy czują się zagrożone. Co istotne, ten gatunek węży jest aktywny głównie za dnia, więc dlatego tak często jego drogi krzyżują się z człowiekiem.
Quiz: Pająki bez tajemnic. Test wiedzy o pająkach
Jad węża tygrysiego. Zabójcze ukąszenie
Jad węża tygrysiego zawiera silną mieszankę toksyn neurotoksycznych, koagulacyjnych i miotoksycznych. Po ukąszeni węża, w organizmie ofiary zaczyna krzepnąć krew, a nerwy ogarnia stopniowy paraliż. Pojawia się ogromny ból, głównie w okolicy szyi i stóp. Osoba ukąszenia czuje też mrowienie i drętwienie. Paraliż układu oddechowego prowadzi do uduszenia.
Co ciekawe, w 1991 roku odkryto, że jad węża tygrysiego ma działanie antybakteryjne. Trwają badania funkcji i składu białek oraz peptydów w jadzie węża tygrysiego. Może on w przyszłości przynieść niejeden przełom w medycynie.
CZYTAJ WIĘCEJ: Jadowita żaba. Bardziej zabójcza niż jadowite węże
Jad węża tygrysiego działa w kilku obszarach jednocześnie, powodując:
- Paraliż mięśni – neurotoksyny blokują przekazywanie impulsów nerwowych.
- Rozpad mięśni (rabdomioliza) – miotoksyny uszkadzają tkankę mięśniową.
- Zaburzenia krzepnięcia – toksyny koagulacyjne mogą prowadzić do nadmiernego krwawienia lub tworzenia zakrzepów.
Wąż tygrysi, ukąszenia węża i śmiertelność
Dla jadu węża tygrysiego odkryto specyficzną antytoksynę (CSL Tiger Snake Antivenom). Jest wykorzystywana także do leczenia ukąszeń kilku innych australijskich gatunków. Przed wprowadzeniem antytoksyny w latach 50., śmiertelność po ukąszeniu wynosiła nawet 60–70%. Obecnie, dzięki rozwiniętej medycynie i szybkiemu leczeniu, śmiertelność spadła poniżej 1%. W przypadku ukąszenia kluczowe jest natychmiastowe unieruchomienie kończyny, zastosowanie bandaża uciskowego i wezwanie pomocy.
Siła jadu węża tygrysiego
Wskaźnik LD50 (dawka jadu, która zabija 50% badanych zwierząt) dla węża tygrysiego wynosi około 0,12 mg/kg w przypadku podania dożylnego, co czyni go jednym z najbardziej jadowitych węży na świecie.
Wąż tygrysi, porównanie z Grzechotnikiem i Tajpanem Australijskim
Grzechotnik (genus Crotalus)
Grzechotniki, zamieszkujące Amerykę Północną i Południową, są mniej jadowite niż węże tygrysie. Ich jad zawiera głównie hemotoksyny, które powodują uszkodzenia tkanek i zaburzenia krzepnięcia krwi. Śmiertelność ukąszeń grzechotników jest niższa (około 10–30% bez leczenia) niż w przypadku węża tygrysiego.
Tajpan Australijski (genus Oxyuranus)
Tajpan australijski, uważany za najbardziej jadowitego węża na świecie. Ma jad znacznie silniejszy od węża tygrysiego. Wskaźnik LD50 dla tajpana wynosi 0,025 mg/kg. Jad tajpana działa szybciej, a jego skład chemiczny jest bardziej złożony, co czyni go wyjątkowo śmiercionośnym. Bez leczenia śmiertelność ukąszeń tajpana może wynosić nawet 100%.
Podsumowując, wąż tygrysi, choć nie tak jadowity jak tajpan australijski, jest jednym z najbardziej niebezpiecznych gatunków w Australii. Dzięki nowoczesnej medycynie ukąszenia są dziś znacznie mniej śmiertelne, ale nadal wymagają szybkiej interwencji. W porównaniu z grzechotnikiem przewyższa go zarówno siłą jadu, jak i potencjalnymi skutkami ukąszenia, ale ustępuje pod tym względem tajpanowi australijskiemu. Każde spotkanie z wężem, zwłaszcza tak niebezpiecznym jak wąż tygrysi, wymaga zachowania ostrożności i unikania ryzykownych działań.
Źródło: Radio ZET, Zielona Interia, Research Gate
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku
Oceń artykuł
