Oceń
Islandia, kuchnia i straszne jedzenie. Hákarl, czyli islandzki rekin fermentowany, to jedno z tych dań, które brzmi jak żart z horroru. Mięso opisywane jako pachnące amoniakiem i ostrym serem, stało się kulinarnym symbolem Islandii. Odważylibyście się zjeść sfermentowanego rekina?
Z tego artykułu dowiesz się:
- Dlaczego hákarl jest przykładem ekstremalnych potraw fermentowanych.
- Jak przebiega proces fermentacji i suszenia hákarl.
- Co sprawia, że hákarl jest wyzwaniem dla zmysłów smakowych.
- Dlaczego hákarl jest ważny dla kultury islandzkiej.
Hákarl – dlaczego o tym się mówi?
Jeśli planujesz podróż na Islandię, przygotuj się, że islandzka kuchnia jest dosłownie ekstremalna. Macie apetyt na marynowane baranie jądra Hrutspungar, pudding z wątroby lub nerek albo gotowana połówka głowy barana lub owcy? Hitem jest jednak sfermentowany rekin, którego Mick Jagger wypluł z obrzydzenia. To danie zyskało uwagę internautów, blogerów podróżniczych i twórców treści lifestyle’owych dzięki swojej nietypowej metodzie przygotowania i kontrastującej reputacji: od „najstraszniejszego dania rybnego świata” po punkt obowiązkowy na liście smakowych wyzwań.
Jak przyrządzają rekiny na Islandii? Przepis i tradycja
Hákarl to tradycyjna islandzka potrawa z mięsa rekina grenlandzkiego (Somniosus microcephalus) — gatunku o wysokiej zawartości toksycznych związków, które sprawiają, że świeże mięso jest niejadalne dla człowieka. W czasach osadnictwa islandzkiego brak alternatyw żywieniowych i surowy klimat sprawiły, że nikt nie wybrzydzał. To dopiero była kuchnia zero waste! Lokalna ludność musiała znaleźć sposób, by wykorzystać każdy dostępny zasób. Fermentacja stała się odpowiedzią: dzięki niej toksyczne związki w mięsie ulegają rozkładowi, a produkt staje się bezpieczny do spożycia.
Quiz: Test wiedzy o jedzeniu. Kuchnia i gotowanie bez tajemnic
Jak powstaje hákarl? Jedzenie na Islandii
Proces przygotowania rekina hákarl jest długi, surowy i z punktu widzenia zachodnich standardów kulinarnych raczej ekstremalny. Pierwszym krokiem jest oczyszczenie i rozcięcie tuszy rekina. Tradycyjnie mięso było zakopywane w żwirowej ziemi, obciążone kamieniami, które miały wypompować toksyny i soki z tkanek. Po kilku tygodniach fermentacji, rekin jest wydobywany i wieszany do suszenia na kilka miesięcy.
Zapach i smak — legenda i rzeczywistość
Nie ma wątpliwości, że hákarl jest wyzwaniem dla zmysłów. Tekstura może przypominać ser lub żucie bardzo twardego, choć niekiedy lekko gumowego mięsa, a smak bywa porównywany do intensywnego, bardzo dojrzewającego sera z wyraźnymi nutami rybnymi i ostrym finiszem amoniaku. Opinie bywają skrajne: jedni porównują je do „smaku lepszego niż zapach”, inni określają mianem „najgorszego posiłku w życiu”.
Islandzka kuchnia współcześnie, mięso rekina
Oczywiście Islandia poszła z duchem czasu i kluczowe stało się bezpieczeństwo dla zdrowia. Choć kluczowe zasady pozostają te same: fermentacja, suszenie i cierpliwość, obecnie sfermentowanego rekina kupimy w sklepach w plastikowych opakowaniach. Serwowany jest również w islandzkich restauracjach. Degustował go m.in. Robert Makłowicz w jednym ze swoich programów.
Wielu lokalnych mieszkańców sięga po niego raz do roku podczas Þorrablót, tradycyjnego święta zimowego, które celebruje bogactwo dawnych zwyczajów kulinarnych. Podawany w małych kawałkach, często z tradycyjnym islandzkim alkoholem brennivín („winem ognia”).
Smacznego i życzymy udanych podróży!
Źródło: Radio ZET, AP News
Oceń artykuł
Tu się dzieje
