Odkrycie archeologiczne podczas wykopalisk na terenie stanowiska Atlal Babil w Iraku. To właśnie tam zlokalizowany był Babilon, w starożytności jeden z najważniejszych ośrodków w regionie. Quhtan Abbas Hassan Aboud, który kierował wykopaliskami, ogłosił, że odnaleziono aż 478 artefaktów. Rzucą one zupełnie nowe światło na historię Babilonu. Co do tej pory wiemy o cywilizacji babilońskiej, codziennym życiu Babilończyków i o upadku tej potęgi?

Stanowisko podzielono na dwa sektory. W pierwszym, oznaczonym jako A i mającym około 6000 metrów kwadratowych powierzchni, znajdują się dwie warstwy osadów. Z kolei B, mające około 9000 metrów kwadratowych, okazało się nawet bogatsze w znaleziska- podaje Focus.pl o badaniach archeologicznych Babilonu.

Odkryli artefakty z Babilonu. "Historia starożytna odsłania tajemnice"

Jakie artefakty z Babilonu odkryli archeolodzy? Są to m.in. tabliczki pokryte pismem klinowym, gliniane dzbany, cylindryczne pieczęcie, a nawet całe pomieszczenia, które najpewniej należały do zwykłych mieszkańców. Miały też różne funkcje, od miejsc pracy po magazyny i zwykłe przestrzenie do życia. Sądząc po podziale na warstwy, są to artefakty z okresu dynastii Sasanidów. Zdjęcia znalezisk możemy podziwiać dzięki Iraqi State Board of Antiquities and Heritage.

Niestety, upływ czasu (tysiące lat) spowodował liczne uszkodzenia. Mimo tego, znaleziska i tak pomogą lepiej poznać codzienne życie mieszkańców Babilonu. Już same pieczęcie, ich zdobienia i symbolika, pozwolą zdobyć wiedzę o Babilończykach, ich kulturze i poczuciu estetyki.

Teraz archeologów czeka żmudna praca związana z dokumentacją artefaktów. Każdy należy dokładnie opisać i uwiecznić.

Jak upadł Babilon? Historia wielkiej cywilizacji, "runęły świątynie"

Historia Babilonu sięga panowania Szar-kali-szarri, króla Akadu z XXIII w. p.n.e. Focus.pl przypomina, że 4 tysiące lat temu Babilon stał się stolicą Babilonii (Powstała ok. 1894 r. p.n.e. na terenie dzisiejszego Iraku). Była to pierwsza i najbardziej niezwykła światowa metropolia. Co więcej, na długo przed Atenami i Rzymem stanowiła centrum kosmopolityczne. Znajdowała się między Eufratem i Tygrysem, na otoczonej gajami palmowymi równinie, 90 kilometrów na południe od Bagdadu. Babilon słynął m.in z 15-metrowej bramy ku czci bogini Isztar (bogini miłości i wojny), wiszących ogrodów królowej Semiramidy (jeden z siedmiu cudów świata), pałaców o bogato zdobionych fasadach, bajecznych bulwarów i wieży tarasowej mającej 91,5 m wysokości. Pałac Nabuchodonozora nazywano "cudem ludzkości". Co więcej, językiem babilońskim posługiwano się na obszarze od Persji po Egipt.

Miasto to nazywano Bab ili, czyli wrota boga. Tu właśnie zamieszkał Marduk po tym, jak pokonał pramatkę Tiamat. Tak przynajmniej opowiadali kapłani. Odpowiadało im, że ludzie ciągnęli tu ze wszech stron Świata, pomnażając tym samym majątek świątyni- pisze o Babilonie Wielka Historia.

CZYTAJ WIĘCEJ: Całun turyński to oszustwo? Nowe badania i dowody

Babilon był potęgą na Bliskim Wschodzie, czerpiącą z dorobku Sumerów i cywilizacji Akadu. Nazywano go „miejscem niebios i ziemi, siedzibą życia”. Jednocześnie Biblia piętnuje Babilon jako miejsce zepsucia i grzechu, w którym „każda kobieta musiała oddawać się przybyszowi z zewnątrz”. Stary Testament krytykował wspomnianą wieżę za zuchwałość wobec bogów. "Upadł, upadł wielki Babilon, co winem zapalczywości swego nierządu napoił wszystkie narody!” – pisał św. Jan w Apokalipsie

Babilon i Babilonia związane są z ważnymi postaciami historycznymi. To właśnie w Babilonie zmarł Aleksander Wielki. Hammurabi był prawodawcą pierwszego państwa babilońskiego. Król Nabuchodonozor (604–562 przed Chrystusem) zdobył Jerozolimę i zawlókł Hebrajczyków na 60 lat w „niewolę babilońską”.

500 lat przed Chrystusem miasto było większe, niż Paryż za Henryka IV w dwa tysiące lat później. Było miastem królewskim i emanowało mądrością Orientu i blaskiem kultury upadłej potęgi Wschodu. Jeszcze Aleksander Wielki chciał z niego uczynić stolicę swego imperium i w rezultacie zmarł właśnie w Babilonie w 323 roku p.n.e.- pisze o Babilonie National Geographic.

Babilon mierzył się z wieloma kryzysami, m.in. najeżdżali go Persowie i Asyryjczycy.  Przykładowo, W 1595 r. p.n.e. miasto zostało zdobyte, złupione i spalone przez Mursilisa I. W 1235 r. p.n.e. asyryjski król Tukulti-Ninurta zdobył i ograbił Babilon, m.in, kradnąc posąg Marduka. W 1159 r. p.n.e. Babilonię najechał elamicki władca Szutruk-Nahhunte I, kończąc dzieje dynastii kasyckiej. W 689 r. p.n.e. na rozkaz jednego z następców Tiglat-Pilesera III – Sennacheryba zdobył Babilon, mordując jego mieszkańców i paląc miasto.

Tak król Asyrii Sancheryb opisywał zniszczenie Babilonu w 689 r. p.n.e.: "byłem jak powiew zapowiadający nadejście huraganu, mgłą spowiłem miasto. Otoczyłem je zewsząd i podbiłem, obalając i niszcząc mury. Miasto zrównałem z ziemią tak, jak nie uczyniłby tego żaden potop, by na zawsze zapomniano o nim i o jego świątyniach”. (National Geographic)

Babilon podniósł się po tej klęsce i osiągnął szczyt potęgi za panowania dynastii chaldejskiej [rządzącej w latach 626–539 p.n.e.]. Na nic zdały się jednak mury mające 9 metrów grubości i 18 kilometrów długości. Babilonia w końcu dostała się we władanie króla Persji. Jesienią 539 roku p.n.e. wojska perskie pod wodzą Cyrusa najechały Babilon. Rozpoczął się powolna degradacja. Ostateczny upadek Babilonu dokonał się za czasów panowania Partów w III wieku n.e

Ruiny Babilonu archeolodzy odsłonili dopiero na początku XX wieku tuż przed wybuchem I wojny światowej. Gdy wybuchła wojna w Iraku, na historycznie bezcennym terenie, Amerykanie m.in. parkowali czołgi i kopali rowy strzeleckie.

Niewiele można dziś powiedzieć o Babilonie sprzed 689 roku p.n.e. W tym właśnie roku asyryjski monarcha Sanherib doszczętnie zrujnował miasto, nie mogąc znieść wciąż buntującego się ośrodka, doprowadzony do wściekłości po stracie syna, którego uczynił gubernatorem południowego królestwa- przypomina Wielka Historia.

Babilon, kolejne odkrycia. Niezwykłe artefakty i "zapowiedź apokalipsy"

Czego jeszcze dowiemy się o cywilizacji babilońskiej? W Muzeum Brytyjskim (British Museum) znajdują się odkryte ponad 100 lat temu tablice z Babilionu, mające nawet 4000 tysiące lat. Naukowcy po dekadach badań wreszcie odczytali co starożytni astrolodzy zapisali pismem klinowym na tablicach. Jak wyjaśnił emerytowany profesor Andrew George z Uniwersytetu Londyńskiego (University of London), na tablicach znajduje się „najstarszy znany przykład przepowiedni opartych na zaćmieniu Księżyca”.

Predykcje na starożytnych tablicach nie były całkiem wyssane z palca i robione na łapu capu. Jak wyjaśnił niezależny badacz Junko Taniguchi na łamach „Journal of Cuneiform Studies”, babilońscy astrolodzy mroczne przepowiednie opierali na dużej ilości danych. Analizowali m.in. długość nocy, jak przemieszczały się cienie, daty zaćmienia Księżyca i i długość zaćmienia. Na podstawie tego konstruowali przepowiednie i raczej czarno widzieli przyszłość.

Odkryta została również babilońska mapa świata, znana także jako Imago Mundi. To najstarsza mapa na świecie. Właściwie jest to częściowo rozbita gliniana tabliczka o wymiarach 12,2 × 8,2 cm, zawierająca zarówno inskrypcje klinowe, jak i unikalną mapę świata Mezopotamii sprzed naszej ery. Artefakt znaleziono w 1882 roku w obecnym Iraku, ok. 40 kilometrów na południowy zachód od współczesnego Bagdadu, a więcej na terenie dawnej Mezopotamii i miasta Sippar. 

Jak wyjaśnia Muzeum Brytyjskie w Londynie, babilońska mapa świata przedstawia okrągły świat otoczony wodą, którego centrum to rzeka Eufrat i miasto Babilon jako centrum życia i cywilizacji. To nie opracowanie kartograficzne i precyzyjne narzędzie nawigacyjne. Mapę należy traktować jako symboliczny i religijny obraz świata. Na jego podstawie naukowcy wciąż próbują zrozumieć jak ludzie tysiące lat temu widzieli świat. Jak pisze Focus.pl, na babilońskiej mapie umieszczono „krainę, w której rzekomo nigdy nie pojawiało się słońce”, ale próby jej odnalezienia byłyby bezcelowe.

Przez stulecia Babilon był podziwiany i wyklinany jednocześnie. W 2008 r. Doczekał się monograficznej wystawy w paryskim Luwrze. Stanowiła ona próbę odtworzenia historycznej rzeczywistości tej kolebki cywilizacji. Przy wsparciu Państwowych Muzeów w Berlinie i British Museum w Londynie zgromadzono na niej ponad 400 eksponatów z 13 krajów- informuje National Geographic.

Źródło: Wielka Historia, Archaeology Magazine, Radio ZET, National Geographic, Iraqi State Board of Antiquities and Heritage, Focus.pl, The Archeologist, tech.wp.pl, IFL Science, History of Information, Onet, The British Museum

Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku