Oceń
Co warto pić codziennie dla zdrowia zamiast słodzonych napojów? Onegdaj nasze babcie i dziadkowe pili kwas chlebowy, dawny przysmak Słowian. Czy kwas chlebowy jest zdrowy i czy zawiera alkohol? Wraca moda na picie kwasu chlebowego, więc warto wiedzieć o nim więcej.
Kwas chlebowy, tzw. oranżada wiejska, czyli orzeźwiający napój otrzymywany w wyniku fermentacji chleba, przeżywa swój renesans. Coraz częściej pojawia się w sklepach. Świat szaleje na punkcie kwasu chlebowego, a dla nas przecież to żadna nowość. Tak naprawdę już tysiąc lat temu pragnienie kwasem chlebowym gasili Słowianie z Rosji, Polski, Litwy, Ukrainy i Białorusi. Od XVI wieku kwas chlebowy jest napojem narodowym na Ukrainie i w Rosji. Jak przypomina Medonet, na bazie kwasu powstaje między innymi rosyjski chłodnik o nazwie Okroszka oraz mołdawska zupa Czorba.
Napój ubogich z czasem trafił na stoły mnichów i szlachty. Za czasów Władysława Jagiełły możni odkryli jak picie kwasu chlebowego łagodziło dolegliwości trawienne po obfitych ucztach. Czy jednak warto obecnie pić kwas chlebowy?
W uboższych rodzinach kwas chlebowy stanowił bazę prawie wszystkich spożywanych potraw. Europa mogła docenić walory kwasu dzięki wymianie gospodarczej po roku 989, po przyjęciu przez księcia Kijowa Władimira chrześcijaństwa. Do XIX wieku receptura przygotowania kwasu chlebowego była tajemnicą strzeżoną przez rody, zakony, monastyry- pisze o kwasie chlebowym Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Czy warto pić kwas chlebowy? Witaminy, alkohol, smak, zdrowie
Jak smakuje kwas chlebowy? Charakteryzuje go słodko-kwaśny i chlebowo-zbożowy smak z lekką nutką goryczki. W sklepach znajdziemy jego różne wersje smakowe, np. z miodem, rokitnikiem, miętą lub żurawiną. Świetnie zastąpi wody gazowane i inne słodkie napoje. Nie tylko nawadnia i gasi pragnienie w upały, ale też ma wiele korzystnych dla organizmu właściwości.
Jak wybrać dobry kwas chlebowy? Musi mieć krótki i naturalny skład – bez polepszaczy smaku, konserwantów, koncentratu słodowego i barwników. Poradnik Zdrowie ostrzega, że "niektóre kwasy chlebowe dostępne w sklepach to jedynie barwiona woda z cukrem, dlatego przed jego kupieniem uważnie przeczytaj etykietę i sprawdź, z czego powstał". W składzie kwasu chlebowego powinien się znaleźć słód jęczmienny i żytni (czasami pszenny lub z domieszką mąki razowej) z dodatkiem cukru czy drożdży.
Quiz: Test wiedzy o jedzeniu. Kuchnia i gotowanie bez tajemnic
Zastosowanie koncentratu do produkcji kwasu chlebowego znacznie ułatwia ten proces, zapewniając jego stabilność podczas przechowywania, powtarzalność i jednorodność produkcji. W takim kwasie chlebowym pozostaje karmelowy smak z wyczuwalną goryczką, ale jakość takiego napoju, błędnie nazywanego kwasem chlebowym, całkowicie dyskwalifikuje ten produkt- wyjaśnia Medonet.
Czy kwas chlebowy zawiera alkohol? Jest definiowany jako napój bezalkoholowy, chociaż zawiera znikomą ilość alkoholu (około 0,7-2,2 proc.). Jest on nieodłączny, ponieważ kwas chlebowy powstaje w wyniku alkoholowej fermentacji chleba z dodatkiem cukru lub owoców i drożdży. Co ważne, osad na dnie butelki kwasu chlebowego jest naturalny.
Jak zdrowy jest kwas chlebowy? Jest bogatym źródłem witamin C i E (spowalnia procesy starzenia), witamin z grupy B, cynku i selenu. Szczególnie witamina B1 jest nam potrzebna jeśli dbamy wzrost i prawidłowy rozwój kości, więc niektórzy zalecają picie kwasu chlebowego dzieciom.
Czy można pić kwas chlebowy na diecie? Jedna szklanka kwasu chlebowego zawiera około 60-70 kcal.
Kwas chlebowy jest naturalnym probiotykiem. Zawiera pałeczki kwasu mlekowego, które wspomagają florę jelitową. Poprawi też przemianę materii i wspomoże trawienie, podkręca metabolizm. Będzie dobrym uzupełnieniem diety osób cierpiących z powodu nadkwasoty żołądka i zgagi.
Kwas chlebowy jest pomocny w leczeniu schorzeń jelitowych, szczególnie pomaga przy nadkwasocie i wzdęciach. Napój ten wspomaga również działanie układu odpornościowego i wzmacnia układ sercowo-naczyniowy- podaje Medonet.
Dietetycy kliniczni zalecają picie kwasu chlebowego osobom cierpiącym na stwardnienie rozsiane, stwardnienie tętnic, cukrzycę, nowotwory, zapalenie stawów, grzybice. Należy jednak pamiętać czym różni się wspomaganie leczenia od samego leczenia. W przypadku wątpliwości warto skontaktować się z dietetykiem.
Źródło: Radio ZET Zdrowie, Medonet, Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku
Oceń artykuł
Tu się dzieje
