Oceń
Mount Everest to najwyższy szczyt świata, jednak w porównaniu do innych gór Układu Słonecznego wypada dość blado. Na innych ciałach niebieskich powstały bowiem znacznie wyższe szczyty, które robią ogromne wrażenie. Przykładowo, szczyt Rheasilvia na asteroidzie 4 Westa mierzy aż 23 km wysokości - dla porównania nasz Mount Everest to zaledwie 8,8 km. Jak to możliwe, że uformowały się tam aż tak wysokie góry? Ma to związek z małą grawitacją oraz unikalnymi procesami geologicznymi, jakie tam zachodzą.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Które góry Układu Słonecznego przewyższają Mount Everest.
- Dlaczego inne góry w Układzie Słonecznym są wyższe od Mount Everestu.
- Które ciała niebieskie mają najwyższe szczyty w Układzie Słonecznym.
- Co wpływa na niezwykłą wysokość gór w Układzie Słonecznym.
Najwyższy szczyt Ziemi
Mount Everest to najwyższa góra świata, której szczyt osiąga wysokość 8848,86 m n.p.m. Leży w Himalajach, na granicy Nepalu i Tybetu, gdzie nazywana jest „Czołem Nieba” lub „Boginią Matką Świata”. Wspinaczka na nią jest niezwykle trudna i niebezpieczna - w tzw. strefie śmierci, powyżej ośmiu tysięcy metrów, brakuje tlenu, panują silne wiatry, a mrozy sięgają nawet minus 60 stopni. Mimo że Mount Everest wydaje się nam gigantyczny, przy innych górach Układu Słonecznego jest naprawdę niewielki – istnieją bowiem znacznie wyższe szczyty, którym nie jest w stanie nawet dorównać.
Quiz: Trudne pytania z wiedzy ogólnej. Nawet osoba mądra przegra na 4. pytaniu
Przy tych górach Mount Everest to maleństwo
I mimo że Mount Everest robi ogromne wrażenie, to przy innych górach Układu Słonecznego jest naprawdę małe. Na innych ciałach niebieskich panują bowiem warunki, które sprzyjają powstawaniu znacznie wyższych szczytów - ma na to wpływ m.in. niska grawitacja, unikalne procesy geologiczne (np. uderzenia meteorytów i wulkanzim) czy brak erozji spowodowanej wiatrem oraz wodą. W serwisie X @Black Hole opublikowało imponującą grafikę, która ukazuje porównanie Mount Everest z innymi szczytami Układu Słonecznego. Pokazuje to, jak różnorodna potrafi być geologia w systemie planetarnym.
Na powyższej grafice porównano Mount Everest wraz z 4 innymi górami Układu Słonecznego:
- Olympus Mons (Mars): wulkan tarczowy o wysokości 21,9 km - prawie 2,5 razy większy od Mount Everestu i największy w Układzie Słonecznym.
- Szczyt Rheasilvia (4 Westa): ~23 km, najwyższy znany szczyt, który powstał w wyniku uderzenia ogromnego krateru na asteroidzie Westa.
- Góra Stygijska (Japet): ~20 km, część tajemniczego grzbietu równikowego księżyca Saturna, Japeta.
- Montes Lupus (Pluton): góry lodu wodnego o wysokości 11 km unoszące się na równinach azotowych – imponujące zjawisko jak na planetę karłowatą.
To najwyższy szczyt Układu Słonecznego
Olympus Mons na Marsie to prawdopodobnie najwyższy szczyt Układu Słonecznego. Jest to wulkan tarczowy, którego wysokość osiąga od 21,9 do 26 km (mierzone od podstawy do szczytu), a średnica u podstawy około 600 km. Powstał w wyniku długotrwałej aktywności wulkanicznej i jest prawie 2,5 razy wyższy niż Mount Everest. Na uformowanie tak ogromnego wulkanu miała wpływ niższa grawitacja Marsa, dzięki czemu duża ilość lawy nagromadziła się bez zapadania pod własnym ciężarem.
Te góry są gigantyczne
Na drugim miejscu pod względem wysokości znajduje się centralny szczyt krateru Rheasilvia na asteroidzie Vesta, którego wysokość szacuje się na około 20-23 km. Uformował się on w wyniku potężnego zderzenia z meteorytem, które pozostawiło po sobie krater o średnicy blisko 200 kilometrów. Naukowcy przypuszczają, że może to być najwyższa góra w Układzie Słonecznym, przewyższająca nawet słynny marsjański Olympus Mons, choć dokładne pomiary utrudnia nieregularny kształt asteroidy i brak jednoznacznego poziomu odniesienia. Równie niezwykła jest struktura na księżycu Saturna - równikowy grzbiet na Japecie (Iapetusie) – który miejscami wznosi się nawet na 20 kilometrów ponad otaczający teren. Choć poszczególne wzniesienia nie zostały jeszcze dokładnie zmierzone, te potężne formacje pokazują, jak zderzenia i procesy tektoniczne potrafią rzeźbić powierzchnie nawet najmniejszych ciał niebieskich.
Wśród innych niezwykłych gór Układu Słonecznego warto wymienić Boösaule Montes na Io, księżycu Jowisza - pasmo wznoszące się na 17,5-18,2 kilometra, uformowane w wyniku aktywności tektonicznej. Na Marsie imponuje z kolei Ascraeus Mons, osiągający około 14,9 km wysokości i należący do grupy potężnych wulkanów tarczowych. Z kolei na Plutonie najwyższe znane wzniesienia, takie jak Lupus Montes i Tenzing Montes, mają od 6,2 do 11 kilometrów i zbudowane są głównie z lodowego materiału, który w tamtejszych warunkach zachowuje się jak skała.
Mount Everest, najwyższa góra Ziemi, blednie w porównaniu z kosmicznymi gigantami jak np. Olympus Mons na Marsie, który osiąga ok. 21,9 km wysokości. Góry lodowe Plutona i tajemnicze formacje na księżycu Japet pokazują, jak różnorodne są formacje geologiczne w naszym systemie planetarnym.
Źródło: Planeta.pl/X/Wikipedia/Science Focus
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca. Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku.
Oceń artykuł
Tu się dzieje
