Oceń
Grasica dziś kojarzy się głównie z "Milczeniem Owiec". Smaku tych podrobów nie da się podrobić. Niegdyś przepis na grasicę był hitem kuchni francuskiej, włoskiej, a także polskiej. Dziś jemy grasicę sporadycznie i to raczej, gdy wpadnie akurat spora premia w pracy albo chcemu komuś zaimponować w restauracji. A może warto jeść grasicę częściej? Wyjaśniamy czy grasica jest zdrowa, ile ma kalorii i jakie ma wartości odżywcze. Skąd tyle kontrowersji wokół grasicy?
Z tego artykułu dowiesz się:
- Czy grasica to zdrowe mięso
- Jakie składniki odżywcze zawiera grasica
- Dlaczego grasica była kiedyś kulinarnym przysmakiem
- Jak przygotowanie wpływa na smak i konsystencję grasicy
- Jakie są kontrowersje związane z jedzeniem grasicy
Bądź na bieżąco! Polub naszą stronę na Facebooku.
Grasica w kuchni – kiedyś hit, dziś ohyda. Czy grasica to zdrowe mięso?
Jeszcze sto lat temu grasica (animelka, cielęce mleczko, glandula thymus) była kulinarnym luksusem. Trafiała na stoły arystokracji, pojawiała się w klasycznej kuchni francuskiej i uchodziła za wyjątkowy rarytas. Kiedyś wierzono nawet, że w grasicy człowieka znajduje się dusza. Dziś większość Polaków reaguje na grasicę grymasem obrzydzenia albo zwyczajnym zdziwieniem. Jadł ją m.in. Hannibal Lecter z filmu "Milczenie owiec", więc kojarzy się z czymś makabrycznym. Mało kto wie nawet, czym właściwie jest grasica. Tymczasem ten niepozorny narząd wraca do łask w restauracjach typu fine dining, diecie carnivore i wśród miłośników kuchni „nose to tail”, czyli jedzenia całego zwierzęcia bez marnowania podrobów.
Czy grasica jest zdrowa? Czy można ją bezpiecznie jeść? I dlaczego jedni uznają ją za superfood, a inni za symbol kulinarnej przesady?
Czym właściwie jest grasica? Kontrowersyjna część mięsa
Grasica, najczęściej jagnięcia lub cielęca, to dość kontrowersyjne podroby. To gruczoł i narząd układu limfatycznego, odpowiadający za odporność, który u ssaków zlokalizowany jest za mostkiem i tchawicą. Z wiekiem gruczoł zanika, więc pozyskuje się go z młodych cieląt i jagniąt.
Dlaczego grasica kiedyś była przysmakiem?
W XIX i XX wieku grasica uchodziła za produkt luksusowy. Jej delikatna, niemal kremowa konsystencja oraz subtelny smak sprawiały, że trafiała do wykwintnych restauracji i klasycznej kuchni europejskiej. Smażono ją na maśle, duszono w winie albo podawano z sosami śmietanowymi. Szefowie kuchni cenili ją za teksturę przypominającą połączenie móżdżku, foie gras i bardzo delikatnego mięsa. Dla wielu smakoszy była kulinarnym szczytem elegancji.
Przepisy na grasicę znajdziemy w pierwszej polskiej książce kucharskiej, czyli "Compendium Ferculorum albo zebranie potraw". We Francji w XVIII wieku popularnym daniem była grasica po polsku. Co ciekawe, w Polsce podroby przez dziesięciolecia były jednak kojarzone raczej z biedą niż luksusem. Wątróbka, flaki czy płuca stanowiły jedzenie „z konieczności”. W efekcie po transformacji ustrojowej społeczeństwo zaczęło masowo wybierać „szlachetne” kawałki mięsa, a podroby uznano za relikt dawnych czasów.
Jak smakuje grasica?
Grasica nie ma intensywnego aromatu typowego dla wielu podrobów. Jest łagodna, delikatna i lekko maślana, a przede wszystkim lekkostrawna. Po odpowiednim przygotowaniu staje się kremowa w środku i chrupiąca z zewnątrz.
Kluczowe jest jednak przygotowanie. Grasica wymaga kilkugodzinnego moczenia w mleku lub wodzie, oczyszczania i krótkiej obróbki termicznej. Źle przyrządzona może mieć nieprzyjemną konsystencję i odstraszający wygląd. To jeden z powodów, dla których praktycznie zniknęła z domowych kuchni.
Quiz: Test wiedzy o jedzeniu. Kuchnia i gotowanie bez tajemnic
Czy grasica jest zdrowa?
Pod względem odżywczym grasica rzeczywiście robi wrażenie. Zawiera dużo białka, witamin z grupy B, cynku, selenu i żelaza. Grasica jest bogata w kolagen i elastynę, co korzystnie wpływa na skórę, stawy i tkanki łączne. Entuzjaści diet opartych na podrobach twierdzą, że grasica może wspierać odporność i regenerację organizmu. Popularność zdobywają nawet suplementy produkowane z wysuszonych narządów zwierzęcych, w tym grasicy.
Grasica, makroskładniki:
- Kalorie: ok. 140–200 kcal
- Białko: 16–20 g – pełnowartościowe, bogate w aminokwasy
- Tłuszcz: 10–15 g – głównie nasycone i jednonienasycone
- Węglowodany: śladowe ilości
- Cholesterol: wysoki (ok. 200–300 mg)
Jednocześnie trzeba pamiętać, że to nadal podroby. Grasica zawiera cholesterol i puryny, dlatego osoby cierpiące na dnę moczanową, hipercholesterolemię czy choroby metaboliczne powinny zachować ostrożność.
Źródło: Radio Zet / Healthline / wikipedia.org
Oceń artykuł
