Oceń
Najgroźniejsze i najbardziej jadowite węże, które każdy kojarzy, to kobra, tajpan pustynny, czarna mamba czy chociażby żmija zygzakowata. Tymczasem Australia jest domem dla jednych z najbardziej jadowitych węży na świecie, który zasługuje na większą uwagę. Wąż tygrysi (Notechis scutatus) ma jad silniejszy niż jad kobry królewskiej. Cechuje go również wyjątkowe okrucieństwo wobec ofiar, które wykorzystuje nie tylko jako pokarm.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jak wygląda wąż tygrysi?
- Gdzie występuje wąż tygrysi?
- Czy wąż tygrysi jest jadowity?
- Jakie toksyny zawiera jad węża tygrysiego?
- Czy wąż tygrysi jest bardziej jadowity niż tajpan pustynny i kobra królewska?
Wąż tygrysi bardziej jadowity niż kobra królewska
Wąż tygrysi (Notechis scutatus) to przedstawiciel rodziny zdradnicowatych (Elapidae), do której należą również kobra (królowa jadu), czarna mamba i tajpan pustynny. Jest gatunkiem endemicznym dla Australii, a jego nazwa nawiązuje do charakterystycznego wzoru na ciele. Wężowi tygrysiemu rozmiarami daleko do mega anakondy czy zjadających ludzi pytonów. Ma jedynie 1-2 metry. Zdecydowanie jednak należy unikać tych węży, których ukąszenie może mieć tragiczne skutki, także śmiertelne.
Jak wygląda wąż tygrysi?
Ubarwienie węża tygrysiego jest niezwykle zmienne. Można spotkać osobniki o ciemnych, niemal czarnych łuskach i wyraźnych żółtych poprzecznych pasach, ale również takie, których ciało jest jednolicie brązowe, oliwkowe lub szarozielone. U niektórych osobników pręgi są bardzo słabo widoczne albo nie występują wcale. U populacji żyjących w chłodniejszych rejonach Australii ciemniejsze łuski pomagają szybciej pochłaniać energię słoneczną i ogrzewać ciało.
Jak rozpoznać węża tygrysiego?
- Budowa ciała: jest stosunkowo krępy, muskularny i dobrze umięśniony.
- Głowa: szeroka, dość masywna, słabo odgraniczona od reszty ciała.
- Ubarwienie: od jasnobrązowego i oliwkowego po ciemnobrązowe i niemal czarne.
- Pasy: mogą być żółte, kremowe, szare lub oliwkowe. Nie występują u wszystkich osobników.
- Długość: zazwyczaj około 1–1,2 m, choć niektóre osobniki osiągają ponad 2 m.
Quiz: QUIZ. Co ty wiesz o wężach? Ten test cię pokona
Gdzie żyje wąż tygrysi?
Naturalnym środowiskiem węża tygrysiego są południowe obszary Australii, Tasmania oraz niektóre przybrzeżne wyspy. Można go spotkać między innymi w stanach Wiktoria, Australia Południowa i Australia Zachodnia.
Wąż tygrysi bardzo dobrze pływa i potrafi przez dłuższy czas przebywać pod wodą. Jest również sprawnym wspinaczem. Zdarza się, że pojawia się na krzewach, drzewach, a nawet konstrukcjach znajdujących się w pobliżu ludzkich zabudowań. Czasami widywany jest w przydomowych ogrodach.
Co je wąż tygrysi?
Jego dieta jest zróżnicowana. Poluje przede wszystkim na żaby, kijanki, ryby, jaszczurki. Zdarza mu się połykać również małe ptaki i ssaki. Ofiary nie zawsze służą jednak jako pokarm. Węże tygrysie zwijają się w norach i "używają żywych piskląt jako źródła ciepła podczas hibernacji".
Czy wąż tygrysi jest jadowity? Jego ukąszenie może być śmiertelne
Wąż tygrysi jest silnie jadowity i należy do najniebezpieczniejszych węży Australii. Jego jad zawiera kilka grup toksyn, które mogą jednocześnie uszkadzać różne układy organizmu człowieka:
- Neurotoksyny - oddziałują na układ nerwowy, mogą powodować osłabienie mięśni, zaburzenia przewodnictwa nerwowego i paraliż. Australijskie badania kliniczne wskazują, że objawy neurotoksyczne występują w około jednej trzeciej przypadków ukąszeń tego gatunku.
- Toksyny prokoagulacyjne - zaburzają proces krzepnięcia krwi, prowadząc do groźnych zaburzeń hematologicznych.
- Miotoksyny - mogą powodować uszkodzenia tkanki mięśniowej, a w konsekwencji również problemy z funkcjonowaniem nerek.
Szczególnie istotne jest zaburzenie krzepnięcia krwi, określane jako VICC (venom-induced consumption coagulopathy). Dochodzi w nim do nadmiernego zużywania czynników krzepnięcia, przez co organizm traci zdolność prawidłowego zatrzymywania krwawienia.
Ukąszenie węża tygrysiego wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Nawet jeśli początkowo nie występują wyraźne dolegliwości, nie wolno czekać na rozwój objawów.
Czy wąż tygrysi atakuje ludzi? Tak zachowuje się przed ukąszeniem
Wizerunek węża tygrysiego jako wyjątkowo agresywnego zabójcy jest nieco przesadzony. W rzeczywistości, podobnie jak większość węży, zazwyczaj unika konfrontacji z człowiekiem. Problem pojawia się wtedy, gdy zostanie zaskoczony, osaczony lub sprowokowany.
W sytuacji zagrożenia może przyjąć charakterystyczną pozycję obronną. Unosi przednią część ciała, spłaszcza szyję, wygina tułów i głośno syczy. W ten sposób próbuje odstraszyć potencjalnego napastnika.
Wąż tygrysi czy tajpan pustynny? Który jest bardziej jadowity?
To jedno z najciekawszych porównań w świecie australijskich gadów. Zarówno wąż tygrysi, jak i tajpan pustynny dysponują niezwykle silnym jadem. Różnica polega jednak na jego toksyczności.
| Cecha | Wąż tygrysi | Tajpan pustynny |
|---|---|---|
| Nazwa naukowa | Notechis scutatus | Oxyuranus microlepidotus |
| LD50 (mg/kg) | 0,118 | 0,025 |
| Główne działanie jadu | Neurotoksyczne, zaburzenia krzepnięcia | Neurotoksyczne, zaburzenia krzepnięcia |
| Typowe środowisko | Mokradła, okolice zbiorników wodnych | Suche równiny i tereny półpustynne |
| Długość | Zwykle ok. 1–1,2 m | Około 2 m |
Wartości LD50 pochodzą z zestawienia Australian Venom Research Unit. Są to wyniki badań laboratoryjnych na myszach, a nie bezpośredni pomiar śmiertelności u ludzi. W przytoczonym zestawieniu jad tajpana pustynnego ma około 4,7 razy niższą wartość LD50 niż jad węża tygrysiego. Oznacza to, że w tym modelu laboratoryjnym jest znacznie bardziej toksyczny.
Jad węża tygrysiego (Notechis scutatus) jest wyraźnie bardziej toksyczny niż jad kobry królewskiej (Ophiophagus hannah), jeśli porównujemy klasyczne wyniki badań LD50 na myszach.
W Australii węże tygrysie są odpowiedzialne za 17 proc. wszystkich ukąszeń, których śmiertelność wynosi 40-60 proc. Na szczęście dzięki nowoczesnej medycynie i surowicom przeciw jadowi przypadki śmiertelne są dziś coraz rzadsze. Jednak ukąszenie tego węża zawsze wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
Źródło: Research Gate / Wikipedia / RadioZET
Oceń artykuł
